ی 2 من ۳۳۰۰ 1" عش ی که از با کی از رد < تن دارد نو که چه و بو ار ک4 چه دمدارو(۱) س__ 2 ۱ ۱ سیم گر جسم دك دارد حان و سك دارد هر #9 صد لشکر در من شم دارد (۱) - افلا کی درسیب انشاء این غزل دیلرا آورده است : «همچنان کبار اخبار اصتعاب روایت کرده اند که خدمت امیر بکانه مقبول الاولیا تاج الدین ۳ العر اسانی ازخواص مر بدان حضرت مولا نا بود و امری معتبر ومردی بودصاحب خیرات وخیرت چه درمما لكروم مدارس زر باعلپاشاد کرده است وحضرت مولانا از جمیع امر | اورا دوست تر داشتی و بدو همشپری خظاب کر 3 آن روز که مذ کو: در حضور مولانا تشر یف دادی اصحاب شانیها کردندی وچون حضرت مولانا اورا طالب صادق ومست-قی تن تاه :ات ام یدید در شرح حقایق ارف کرمز میشد واسرار غریب میفر مود . مگر روژی بنا بر سرت قدیم خود زبارت مه و حضرات: مه لاتا فرمود که :« کسانی که ۳ خود بکلی نرسته اند واز خودی خود نگذشته ودم از عا! م نیستی می ز ند متال. شان چنانکهیکی در قعر چاه انا الاعلی میگوید ولاف ازمقام بالابی میزند و همچنان کسانی ری ون پست شهان .و رهایی بافته. بر بالای بام تدای زا !زا الاد یه میزنند همگان دا اتید که ]واژ او ازجای عالی می | بد واو در همه حأل اعلی است ومنال این دو دعوی چنا نست که بکی دردهان خود سیر گرفه است دم ازمشك مي ز ند ون در دهان خود هشكث ميدازد وسبر «. ی گوید . | اما عرا ۵ هنت 6 ۱ ۰ سِ مر مس و عارفا که مشام حان رگ ابشان از بوی 7 لا جد رو ۱ حمن 1 ۳ المم + امد حافته نز امه و اوه مشام ۵ 1 ب و 1 ی جه یک ِ ۹ فی | ال مش را از بشك واوازباز را 1 می دا نند 0 حقّ و باطل وعالی از نازل فاروق و فر تیمی کنند که : 0 مر ی هر هر دای اجه ار ال ٍ 1 ۱ ۳ / 11 ۳ ۳ وه از له نف لمومن ن 4 مغر 9 مثنوی : هر که او بنظر ننور ارت شد از نهات وز یت آگاه شد ۷ جوسیمار امعرف خو | نله استی چم عارف سوی لها مماده ۱ نم مب ! عر ۵ یر 5 سای 3 قو [4 تمالی ی ی و جوم ن ۱ وه هد از آن فرمود که امسر را + دی ؛ سا 4 و سِ نو تین + حه ۲۳ ِ ۱ ور ۳ نت ۳1 بوی وک نیأید بپر و بینداز بیت : نو بو حقي اژ دهان فلندر نجل جون او نی رن مجر + ! بی ۱ ین ۰" زر ناژ فرمود که سوسمه حا بوران صدرایی ارهر له ی ۱ هه ۵ بیج اد شور نگ وگ ۵ ی شو زد عضی ی تا 1 معضی کبود دی ور و سا هه ی درد . همچنان حقی, ۳ شد دان سك نما ۳ که دیما در صحر ای ارض ل ۲ اسعه ج ! | مي کنند ک اد ات وی آمی و شند ۳ دل را چشمپا هی بخضاه واز غذداي تور جنان بر شفه ً زد که بکلی دور 2 حنأ فر مود در موی . هر که کاه وجو خورد قربان شود هر که نور حق خورد قران شود در خوری بکبارازان بت 3۳1 خاك دزی ان لن اف ی هچ مر شفا رکه حصرات سلطان صلی ۷ علسه و سلم گِ بو د هم نز که امیر تاج الدین سر در هدم مولانا نپاده ۳ بکی هز ار بو ۷ ن ف والته استد عا] وه 4 باران دار العشافی هن , حضرت مولانا این سر را فر مود ۱ سر : ما در جپان مت بمت ۳ ی اه ری وان اصس نمی کنيم (اين غزل تمه ۳ ۳ مد یدا 9 ارنه اژ چمله و اجبائست . چه ای المبه: , یاد می کند که : ی و و اج رو وال ما عمرت شیر ۷ و 0 پر چون تاج ار خر اسانی از بندگی حضرت مولانا ببرون "مده بسرای ی 7 ۳ ِ ,۴ ۳ حود رفت اژمال جز +4 سا هز ار دیناردر کسه ها کر ۳ و با نوات خود ارشال گرا ۳ باران بحمام :۳ ۰ حهیر ات ۳ 1۳ تبول نکرد وانفعال عضیم نمو دی فرمود که م از کیجا 1 و شنفصه ۵ ما !۱ ز کحا ژ ؛ واین شعر را سر [ثاز کرد و گفت شعر : ۳ روج که او با کی ان اروح چم درد نو که جچه می 2 1 ؟ه چه 5 درد (و باحتمال وو ی تقاو نی ؟» در مصرآع اول ملادعطه هي شود از تصرفات کائبست) ۹ - ۳
— পৃষ্ঠা ৫৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।