(2 11 2۳۱2۲3, ۲ شرح جامع مثنوی معنوی ۵۱ )۴۹( )۵۱( )۵۲( )۵۳( اندر انبان میفشارد نیک و بد دانههای و و حیّات نخود غارتگر به خاطر شتابی که دارد هم کالاهای نفیس را درون کیسهاش میکند و هم کالاهای بنجل را. و هم دانههای مروارید ر برمیدارد و هم دانههای تخود را. تامبادا یاغیی اید دگر میفشارد در جوال. او خشک و تر این کار ر ازمتدانه و شتابان میکند تا مبادا دردی دیگر سر رسد و مزاحم او شو د۵. از اینرو خشک و تر را در کیسهاش فرو میکند. یعنی هرجه را مییابد کيسه خود را از ان پر و انباشته میسازد. [حریصان حطام دنیا نیز اینگو نهاند.] زر وقت. تنگ و فرصت اندک او مَخوی! در بسغل زد هرجه زور بیوقوف چون وقت دزدی تنگ است و فرصت کم و او بیمناک» پس بیدرنگ هرچه یابد. زیر بغل میزند. او در عین حال به قدرت خود نیز اعتمادی ندارد که سارقی دیگر نتواند پیش اید و مزاحم او شود. یعنی او خود را انقدر نیرومند نمیداند که از حملهٌ دیگر سارقان اسوده خاطر باشد. [«سلطان» را به معنی پادشاه نیز میتوان فرض کرد و این معنی با ابیات بعدی نیز سازگار است. باتوجّه به این وجه معنی بیت اینست: او در عین حال به پادشاه و حاکم حود نیز اعتمادی ندارد که از حملهٌ سارقان دیگر اسوده خاطر باشد.] ۳ ۳ ۱ . ۳ لیک مومن ز اعتماد ان حیات میکند غارت به مهْل " و با انات؟ امّا شخص با ایمان با اعتماد بر جاودانگی حیات اخروی, با صبر و ارامی از مواهب دنیوی بهرهمند میشود.[«حیات» را جایز است ۱ به مشتق کنیم و0 «حی» و ۱ مَخوف: ترسناک, بیمناک. . شلطان: قدرت. تسلّط, پادشاه. . مه آهستگی. ارامی. ۴ آنات: وقار. آهستگی. 0۱0 ۰۲9 ۱0 0 0
— পৃষ্ঠা ২৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।