Sharh e Jaame' e Masnavi e Ma'navi — Sharhe Jamee Masnavie Maanavi5(aftamat com)
/ ১১৩৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

(2 1 2۳۱2۲3, پروردگارا به من بنمای که مردگان را چه‌سان زنده کنی؟ فرمود: مگر تاکنون بدان ایمان نیاورده‌ای؟ گفت: آری ایمان اورده‌ام. ولی می‌خواهم قلبم ارام گیرد. فرمود: چهارگونه از پرندگان برگیر و انها را (پس از سر بریدن) قطعه‌قطعه کن (و به هم درامیز). سپس هر قسمتی از ان را بر سر کوهی بنه. انگاه آنها را بخوان که شتابان به سوی تو بازایند. و بدان که خداوند. عزیز و فرزانه است.» طبر سی از قول قتاده و ضخاک و حسن می‌گوید که سبب این سوال ابراهیم(ع) آن پود که روزی از راهی می‌گذشت که با مُرداری روبرو شد. آن مردار در آب افتاده بود در حالی که درندگان آن را از هم دریده بودند و پرندگان و ابزیان از آن می‌خوردند. ابراهیم پیش خود گفت حشر این شخص چگونه خواهد بود؟ چون به جوابی اطمینان‌بخش نرسید رو به درگاه الهی کرد و سوّال خود را مطر ح نمود . مفسران قران کریم در نوع آن چهار پرنده نیز اختلاف دارند. عه‌ای گویند آن چهار پرنده عبارت بود از کلاغ و طاوس و کرکس و خروس. مجاهد نیز گوید آن چهار پرنده کلاغ و خروس و طاوس و کبوتر بوده‌اند . در اينکه اين پرندگان هرکدام مظهر و نماد چه چیزی است. نکته‌دانان ژرف‌نگر گفته‌اند که کلاغ مظهر حرص است. و خروس مظهر شهوت‌رانی. و کرکس مظهر درازعمری و طاوس مظهر جلوه‌گری و خودنمایی. انقروی از تفسیر انوارالتنزیل بیضاوی نقل می‌کند که: در اين ایه اشاره‌ای است به اين نکته که زنده کردن نفس به حیات ابدی مرهون میراندن شهوات و پرهیز از ارزوی عمر طولانی و اجتناب از روح تهاجمی است. گویا نیکلسون نیز به دلالت انقروی اين موضوع را از تفسیر بیضاوی نقل کرده است. لیکن با مطالعة این فصل از مثنوی معنوی درمی‌يابيم که نکته سنجی‌های دقیق مولانا حال و هوایی دیگر دارد. او می‌گوید: ای انسان, تو ابراهیم زمانی, و باید این چهار خوی مذموم را که عبارت‌اند از حرص و شهوت‌رانی و جاه‌طلبی و ارزومندی‌های بی‌اساس از خود دور کنی تا به کمال عالی نایل شوی. اما معنی بیت فوق: ای کسی که عقلت مانند خورشید می‌درخشد. یعنی ای کسی که منبع عقل و اندیشه‌ای. تو ابراهیم خلیل دورانی. پس این چهار پرندة گمراه‌ک‌ننده را ذبح کن. [نیکلسون. مخاطب «تو خلیل وقتی» را منحصراً حسام‌الدین می‌داند » و انقروی «خلیل وقت» ۳۹ مجمع‌البیان. ج ۲ ص ۷۲ و ابوالفتوح رازی» ج 5 ص ۸4 ۳ ابوالفتوح رازی» ج ۲ص ۱۹۰ ۳ ر.ک. شرح مثنوی معنوی مولوی. دفتر پنجم. ص ۱۷۲۷. 0۱0 ۰۲9 دنیاچه ۲۷ ۱) 0 0

— পৃষ্ঠা ২৪ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।