(2 11 2۳۱۱2۲۵3, ۳ شرح جامع مثنوی معنوی ۵ )۲۱( ۲ ۲( )۲۳( )۲۴( در نظر تو پوستی بیش نیست.] آسمان نسبت به عرش آمد فرود ورنه بس عالیست سوی خاک تود! بسیار رفیع و بلند است. من بگویم وصف تو. تا ره برّند پیش از آن کز فوتِ آن حسرت خورند من شمهای از اوصاف تو را (در مثنوی) میگویم تا مردم پیش از انکه یرای از دست رفتن آن افسوس بخورند. بدان اوصاف راه پیدا کنند و با آن اشنا شوند. [اوصافی که من (مولانا) از تو (حسامالدین) میگويم. مردم را با حقیقت تو آشنا میکند. اما اگر بهوش نباشند و این بانات مته کت3 ضت از دست ص رود ما تحار تقانت وس ی و 3 جنانکه در بیت (۲۹) دفتر اول گفت: چون که کل رفت و گلستان درگذشت نشنوی زان پس ز بلبل سرگدشت بهاءالدین ولد فرزند ارشد مولانا غرض از انشای مثنوی معنوی را شرح حالات و مقامات معنوی مولانا و یاران گزیناش دانسته است. او مینویسد: «تا مطالعه کنندگان و مستمعان را معلوم شود که آن همه, احوال او و مصاحبانش بوده است. تا شبهت و مان از ایشان برود. زیرا چون فهم کنند که اين اوصاف همان اوصاف است که در قصَّههای ایشان فرموده است معلوم کنند که مقصود. احوال خود و مصاحبانش بوده است »] مس رم ۱ ۱ ره ۲ نور حقی و به حق جداب جان خلق در ظلمات وهماند و گمان تو ای حسامالدین نور حقتعالی هستی و حقاً جذبکنندة جان مریدانی, امّا مردم در تاریکیهای اوهام و خیالات به سر برند. شرط, تعظیم است, تا این نور خوش گردد این بیدیدگان را شرمه کش بیت فوق به یک سوال مقذر جواب داده است. کُویا کسی میپرسد: یا حضرت مولانا ۱. خاک تود: خاک نو ده. . ولدنامه, ص . 0۱0 ۰۲9 ۱0 0 0
— Page 21 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.