(2 1 2۳۱2۲3, ۶ شرح جامع مثنوی معنوی ۵۱ هرگونه جدایی و تجرّی را در اين سه. کفر و زندقه به شمار اوردهاند. چنانکه شیخ محمّد لاهیجی گوید: طریقت بیشریعت هوی و هوس و وسوسه است. و حقیقت بیشریعت و طریقت. زندقه و الحاد . امام قشیری نیز گوید: هر شریعت که موْیّد نباشد به حقیقت پذیرفته نبود. و هر حقیقت که بسته نبوّد به شریعت با هیچ حاصل نیاید . هجویری نیز گوید: شریعت بیحقیقت ریائی بود. و حقیقت بیشریعت نفاقی . شیخ شهابالدین سهروردی گوید: «هر حقیقت که شریعت آنرا رد کند. عین جهلو زندقه محض باشد "» محمدمعصوم شیرازی (معصومعلیشاه) که از اکابر محتقان صوفیه در رن اخبر است میگوید: ال امین اه وال مه والحقيَةٌ اسماء صادقهٌ علی حقیقَة واحدة وهی حیقه الشَرّع الَمُحَتّدی باغتبارات مق و لا فَْقَ ها الا باغتبارات اْعقاماتِ... «برخی از محقفان گفتهاند که ی وی است که بر یک حقيیقت صدق میکند و آن حقیقت. همانا شرع محقدی است به اعتبارات مختلف, و هیچ تفاوتی میان اين سه مقوله وجود ندارد مگر به اعتبار مقامات (سالک)». وه وه ۲ ر.ک. ترجمه رسالة قشیر به. ص ۰۱۲۷ ۳ ر.ک. کشفالمحجوب. ص ۴۹۹. 5 ۱۹ طر ایقالحقایق. ج ۱ ص ۲ 0۱0 ۰۲9 1۱ 0 0
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।