(2 1 ۱19210 ۲ شرح جامع متنوی معنوی /۲ )۷( )۸( میکند جه حق تعالی امید ۳30۳ برهیزگاران ر نحفق بسجحشد. [زیرا خداوند. قاضیالحاجات است و نیازها را براورد.] کان له بودهیی در مامضی ! تا که کاناله پیش آمد جرا ای خُسامالدین چون تو قبلاً با تمام وجود. برای رضای خدا عمل میکردی, در نتیجه خدا نیز پاداش این اخلاص را به تو عطا فرمود و خواستهات را تحقق بخشید. [تو ای حسامالدین هرچند مرید بودی, امّا به لطف الهی به مقام مرادی رسیدی . یکی از شارحان, اين بیت را بر مشرب ذوقی و عرفانی چنین تفسیر کرده است: پیش از این تو در مرتبة قرب فرائض بودی و ال حق به شمار میرفتی. و سپس به مقام قرب نوافل واصل شدی و در این مرتبه, حضرت حق, وسیلة سمع و بصر و تصرّفات تو میشود . رجوع شود به شرح بیت (۱۹۳۷) دفتر اوّل و (۱۲۰۸) دفتر دوم. بیت فوق اشاره دارد به حدیثی که در شرح بیت (۱۹۳۹) دفتر اول امده است.] مثنوی از تو هزاران شکر داشت در دعا و شکر, کفها برفراشت مثنوی از تو ای حسامالدین. هزاران سپاس و شکر دارد؛ و برای دعا کردن در حقّ تو و سیاس از تو. دستهای خود را به سوی اسمان افراشته است. [مولانا طبق قاعده استعاره مکنیّه. مثنوی شریف را به بندهای صالح تشبیه میکند که در برایر حضرت وهاب. شاکر است و هماره برای اظهار نا و سیاس, دست به دعا برمیدارد. نکته دیگر انکه بیت فوق از قبیل ذکر سبب و اراد مُسیّب است. یعنی مثنوی شریف سبب میشود که مثنویخوانان به خاطر فهم معانی والای ان. شکرگزار باشند. لذا وجه دیگر بیت فوق اینست: مثنویخوانانی که به خواندن و فهمیدن مثنوی توفیق یافتهاند. تو را هزاران بار شکر و سپاس میکنند و برای نیایش و ساس: بستهای رو اه وی اسان میاقازند ,در اه مزر تفش بح تن در ظهور مثنوی بارز است.] ۱. مَضی: گذشت. فعل ناقص واوی و یایی. «ماأمضی» یعنی «انچه گذشت». پیش از این. ۲ ر.ک. شرح کبیر انقروی. جزو اوّل. دفتر چهارم. ص ۲۵. ۳ ر. ک. مثنوی مولوی معنوی. ج ۵. ص ۶۴. ۴ ر.ک. شرح کبیر انقروی. جزو اوّل. دفتر چهارم. ص ۲۷. 00۰3۲۱۱6۲۱3.0۲9 ۱0 0 0
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।