(0 11 2۳۱2۵3۰۲9 مقدمه موف آنکه بود از جَهان, هميشه جهان سرزمین ایران از دیرباز, مهد تفکّرات عرفانی و تأملات اشراقی بوده است. از اینرو در طی قرون و اعصاره نام آورانی بیشمار در عرصه عرفان و تصوّف در دامن خود پرورش داده است. یکی از اين بزرگان نامآور, حضرت مولانا جلالالدین محعّد بلخی است که به ملای روم و مولوی رومی آوازه یافته است . او در ششم ربیع الاول سال ۶۰۴ هق در بلخ زاده شد . پدر او مولانا محمدین حسین خطیبی است که به بهاءالدین ولد معروف شده است. و نیز او را با لقب سلطان العلماء یاد کردهاند. بهاء ولد از اکابر صوفیّه و اعاظم عرفا بود و خرقة او به احمد غزالی میپیوست . و در علم عرفان و سلوک سابقهای دیرین داشت. ۱. این عنوان از آن روست که وی سالیان دراز در مملکت روم سکونت گزیده بود و از قرن هشتم نیز بدان شهرت یافت. (ر.ک.تفسیر مثنوی مولوی, استاد جلالالدین همایی. ص پنجاه و نه). ۲ ر.ک. نقحاتالانس. ص ۴۶۱. ۳ مناقبالعارفین. ج ۲. ص ۹۹۸. 0۳0 9 ۱) 0 0
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।