(2 1 ۱19210 چند اظهارنظر ۱۷ مثنوی از نمونههای اشکار یل علّت و بی رشوتِ» خداي وهاب است که از سر «محض بهر و دادوری و رحمت» بر زمینیان فرو ريخته است. و از همه بهرهمندتر و منم تر. پارسی زباناناند که این گنج شایگان را چنین رایگان به کف اوردهاند و حیات معنویشان را با آن طراوت و حلاوت بیشتر دادهاند. برادر فاضلم جناب آقای کریم زمانی که از عاکفان روضة جمال و طائفان کعب جلال مولاناست. به سابقه ارادتی که بدان عنقای قاف معرفت دارد. و به برکت همّتی که بدرقة راه او شده است. دست به شرح آن سفر مقذس الهامی کشوده است. تا هم ورود مبتدیان را بدان «وادی مقدّس» اسان کند و هم منتهیان را به ذکر معشوق. سرخوش و شادمان گرداند. میدانم که خوانندگان. جهد وی را ارج خواهند نهاد. و آشنایی با ان «رستاخیز نا گهان و | تش در بیش اندیشهها» یعنیحضرت خداوندگار مولانا جلالالدین را. نعمتی بی بدیل خواهند یافت و بر دلیل راه افرین خواهند کرد که مقَدمهٌ اشنایی با ان روشنایی ابدی را فراهم کرده است. من خود بر آن دست و قلم. رشک میبرم که همنشین عبارات آن عزیز عرشنشین شده است و برآن عزم و همّت آفرین میفرستم که گشايندة نقاب از چهرة آن «رشک افتاب» است و آرزو میکنم که این نسیم رحمت ایزدی هیچگاه از وزیدن باز نایستد. و محتاجان و مشتاقان را ناکام و ناشکفته نگذارد. بساز باش ای باب رحمت تا ابد بارگاه مسا له کس فقو اند باز باش ای باب بر جویای باب تسارسد از تو قشور اندر لباب عبدالکريم سروش نهم ابان ماه هزار و سیصد و هفتاد و سه دج و مثنوی معنوی جلالالدین مولوی, بزرگترین حماسهة روحانی بشریّت است که خداوند برای جاودانه کردن فرهنگ ایرانی, آن را به زبان پارسی هدیه کرده است. و هنوز بشریّت در نخستین پلههای شناخت این اثر ژرف و بیهمتاست. اگر در هر سال شرحی جامع و کامل برین کتاب نوشته شود. باز هم میدان تحقیق, همچنان باز است. و تشنگان اين وادی. جویای گزارشهای بیشتر و بيشترند. شرحی که دوست دانشمند ما آقای زمانی, آغاز کردهاند. در میان شروح مثنوی این امتیاز را دارد که تقریباً جامع همه شروح قبلی است و به تعبیر فرنگیها شرحی است ۱۹۹ ۱) 0 0
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।