أ ن ب
٢٩٠ - أ ن ب
تأنيب [مفرد]: ١ - مصدر أنَّبَ. ٢ - لَوْم شديد على خطأ أو تصرّف للرّدع والإصلاح ° تأنيب الضَّمير: ما يحسّه الفرد من عذاب أو ندم أو اتّهام لذاته بارتكاب غلطة أو خطأ نتيجة سلوك قام به.
— পৃষ্ঠা ৯৫৫ —
উৎস: আল-মাকতাবা আশ-শামেলা (OpenITI প্রকল্পের মুক্ত সংস্করণ)। পাতা-বিভাজন কামেলার নিজস্ব; বন্ধনীর [ص: …] মুদ্রিত সংস্করণের পৃষ্ঠা।