أ ذ ي
٩٨ - أ ذ ي
إيذاء [مفرد]: مصدر آذى ° إيذاء الذَّات: معاقبة الإنسان نفسَه. • الإيذاء: (قن) إلحاق الضَّرر بأملاك الآخرين أو بأموالهم.
— Page 406 —
উৎস: আল-মাকতাবা আশ-শামেলা (OpenITI প্রকল্পের মুক্ত সংস্করণ)। পাতা-বিভাজন কামেলার নিজস্ব; বন্ধনীর [ص: …] মুদ্রিত সংস্করণের পৃষ্ঠা।