أ ن ف
٣١٠ - أ ن ف
أَنوف [مفرد]: ج أُنُف، مؤ أنوف، ج مؤ أُنُف: صيغة مبالغة من أنِفَ/ أنِفَ من: أبيّ النفس، كريم الأصل، نبيل، يكره أن يأتي الأفعال الدّنيئة. • امرأةٌ أنوف: رائحةُ أنفها طيّبة.
— পৃষ্ঠা ১০১৫ —
উৎস: আল-মাকতাবা আশ-শামেলা (OpenITI প্রকল্পের মুক্ত সংস্করণ)। পাতা-বিভাজন কামেলার নিজস্ব; বন্ধনীর [ص: …] মুদ্রিত সংস্করণের পৃষ্ঠা।