ج بيد وبيدوات: بيابان.
=البيداغوجيا-
فن تربيت فرزندان وآموزش آنها. اين واژه يونانى است.
=بيدر-
بيدرة الحنطة: گندم را خرمن كرد.
=البيدر-
ج بيادر (ز): خرمنگاه، جائيكه گندم درو شده را گرد آورند
وكوبند.
=البيدق-
(ح): پرنده ايست شكارى بسان باشه.
=البيذار-
آنكه مال خود را بيهوده خرج كند، مرد پرگوى وياوه گوى.
=البيذق-
ج بياذق: راهنماى سفر، مرد پياده؛ «بيذق الشطرنج»: يكى از
قطعات شطرنج.
=- اين واژه فارسى است-
البيرق-
ج بيارق: پرچم.- اين واژه تركى است-
البيرقدار-
پرچمدار.- اين واژه تركى است-
البيرمون-
روز پيش از بعضى اعياد مسيحيان است. اين واژه يونانى است.
=البيرة-
آب جو.- اين واژه ايتاليائى است-
البيزار-
ج بيازرة: دارنده ى باز، بازدار، كشاورز.
=البيزر-
شيشه ى بذر ودانه فروش، چوب گازر.
=البيش-
ج أبياش (ز): گودالى كه در آن نهالهاى كشاورزى را قرار مى دهند. اين تعبير در زبان متداول رايج است،- (ن):
گياهى است علفى از رسته ى حوذانيات كه در مناطق كوهستانى مى
رويد. اين گياه داراى زهرى كشنده است كه در پزشكى از آن براى بيمارى تشنج استفاده مى كنند.
=البيص-
تنگى وسختى؛ «وقعوا فى حيص بيص»: در تنگنائى افتادند كه راه
گريز ندارند.
=بيض-
تبييضا [بيض] ه: آن را سفيد كرد،- الله وجهه: خداوند او را
منزه ومبرى گرداند،- صحيفته: آنرا بگونه ى زيبائى درآورد،- الإناء: ظرف را با قلع سفيد كرد،- الكتابة: نوشته را با خطى واضح وروشن نوشت.
=البيض-
من الليالي: شبهاى مهتابى؛ «الأيام البيض»: روزهاى روشن.
=البيضاء-
مؤنث (الأبيض) است؛ «ارض بيضاء»: سرزمين خشك وباير؛ «اليد
البيضاء»: نعمت وبخشندگى ونكوئى؛ «ثورة بيضاء»: انقلاب سفيد وبدون خونريزى؛ «صحفته بيضاء»: نام او نيك است؛ «اكذوبة بيضاء»: شوخى ومزاح؛ «ليلة بيضاء»: شبى كه در آن نخوابند وبيدار مانند.
=البيضان-