مؤنث (الهازئ) است؛ «هذه مفازة هازئة بالركب»: اين بيابان سخت
گذر است؛ «غداة هازئة»: صبح بسيار سرد.
=هازل-
مهازلة [هزل]: متناقض (جد) است،- فلانا: با او شوخى كرد.
=الهازمة-
ج هوازم: بلاى سخت.
=هاش-
- هوشا [هوش] القوم: در ميان مردم فتنه وآشوب بپا شد،- اهل الحرب بعضهم الى بعض: رزمندگان گرد هم آمدند وآماده جنگ شدند،- ت الخيل فى الغارة: اسبان بهنگام حمله وچپاول از يكديگر پراكنده شدند،- المال: از راه حرام دارائى اندوخت،- الكلب: سگ عوعو كرد. اين كلمه در زبان متداول رايج است.
=هاش-
- هيشا [هيش] الشي ء: آن چيز را تباه وفاسد كرد،- القوم: مردم به جنب وجوش درآمده وبه حركت افتادند،- فلان: در سخن خود زياده روى وپر حرفى كرد، به طرب وخورسندى در آمد،- الناقة:
ماده شتر را آهسته وآرام دوشيد،،- المال:
ثروت اندوخت وگرد آورد.
=الهاشم-
فا، مفرد (الهشم) است: آنكه در دوشيدن شير مهارت دارد.
=الهاشمة-
مؤنث (الهاشم) است، شكستگى كه استخوانرا خورد كند.
=هاص-
- هيصا [هيص] عنقه: بر گردنش كوبيد،- بالشي ء: در آن كار خشونت
ودرشتى بخرج داد،- الطير: پرنده فضله انداخت.
=الهاصة-
[هص]: چشم فيل.
=الهاصر-
(ح): شير كه شكار خود را درهم مى شكند.
=هاض-
- هيضا [هيض] الطائر: پرنده فضله انداخت،- فلان العظم: فلانى
استخوان جوش خورده وشكسته بند شده را دوباره شكاند،- ه: آنرا شكست والتيام داد،- الحزن قلبه: غم واندوه پياپى دل او را گرفت.
=الهاضم-
فا، «شي ء هاضم»: آنچه كه در آن نرمى ورخوت باشد.
=الهاضمة-
مؤنث (الهاضم) است، نيروى هضم كننده غذا.
=الهاضوم-
هر داروئى كه به هضم غذا كمك كند،- (ح): شير، آنكه دارائى خود
را انفاق كند.
=الهاطل-
فا، گياه درهم آميخته وبهم پيچيده،- ج هطل: باران پى در پى با
قطره هاى درشت وسيل آسا.
=الهاطلة-