مهاذاة [هذي] ه: با او بيهوده سخن گفت.
=هاذب-
مهاذبة [هذب]: شتاب كرد.
=الهاذر-
فا، «يوم هاذر»: روز بسيار گرم.
=الهاذم-
مردى كه با شتاب غذا مى خورد.
=الهاذي-
[هذي]: آنكه بعلت بيمارى يا غير آن بيهوده سخن ويا هذيان گويد.
=هار-
- هورا [هور] فلانا بالأمر: او را مورد تهمت قرار داد،- ه بكذا: او را به چيزى گمان كرد،- الشي ء: آن چيز را حدس وتخمين زد،- ه على الشي ء: او را بر آن چيز وادار كرد،- ه من الشي ء: او را از آن چيز بازداشت،،- فلانا: او را فريب داد، او را بر زمين زد،- القوم: آن قوم را كشت وبدنهاى كشته آنها را بر روى يكديگر انداخت،،- البناء: ساختمان را ويران كرد،- البناء:
ساختمان ويران شد،- هورا وهؤورا البناء: ساختمان شكافت ولى فرو نريخت.
=هار-
مهارة [هر] ه: بر سر او داد وفرياد زد.
=الهار-
[هور]: «رجل هار»: مرد ناتوان ورنجور كه از حوادث زمان درمانده شده PageV01P945
است.
=الهار-
فا، سگى كه از شدت خشم دندان نشان دهد.
=هارى-
مهاراة [هري] ه: او را به بازى گرفت ودست انداخت.
=الهارب-
فا؛ «ماله هارب ولا قارب»: هيچ چيزى ندارد، نه كسى باو نزديك
مى شود ونه كسى از وى دور مى گردد ودر واقع بمعناى هيچ چيزى نيست مى باشد؛ «هارب الماء»: اين اصطلاح نزد كشاورزان بمعناى مجرى وتونل آب است كه به زمينهاى كشاورزى براى رسانيدن آب كشيده مى شود.
=هارش-
مهارشة وهراشا [هرش] بعض الكلاب على بعضها: سگها را بجان هم
انداخت،- فلان فلانا: با او درگير شد ومخاصمه نمود.
=الهاري-
[هور]: فا، «بناء هار»: ساختمانى كه شكاف برداشته ولى فرو
نريخته است؛ «رجل هار»: پيرى كه از سختيهاى روزگار ناتوان وشكسته شده باشد.
=الهازئ-
[هزأ]: فا، «الهازئ بفلان أو من فلان»:
آنكه ديگرى را ريشخند ومسخره كند.
=الهازئة-