ج هواجس: فا، آنچه كه در دل انسان خطور كند.
=الهاجع-
ج هجوع وهجع: فا.
=الهاجعة-
ج هجع وهجوع وهواجع وجج هواجعات: زنيكه در شب خوابيده باشد.
=هاجل-
مهاجلة [هجل]: در زمين هموار براه افتاد.
=هاجم-
مهاجمة [هجم] ه: بر يكديگر حمله ور شدند.
=الهاجن-
ج هواجن: فا، فندكى كه با يك بار زدن روشن نشود، دخترى كه قبل
از بالغ شدن ازدواج نمايد، نخل كوچكى كه بار دهد.
=الهاجنة-
مؤنث (الهاجن) است، درخت نخل كوچك كه خرما دهد.
=الهاجي-
[هجو]: فا.
=هاد-
- هودا [هود]: توبه كرد وبسوى حق بازگشت، كليمى شد،- فى
المنطق: با آرامش بيان كرد،- هودا وتهوادا: با صدائى نرم وآهسته سوت زد.
=الهاد-
[هد]: فا، صداى درشتى كه از دريا بر آيد.
=هادى-
مهاداة وهداء [هدي] فلانا: او را با خود راه برد، هر يكى
بديگرى هديه دادند، هر كدام با خود غذائى آوردند وبا هم در جائى خوردند.
=الهادة-
[هد]: مؤنث (الهاد) است، رعد (صداى آسمانى).
=الهادر-
فا، افتاده، ج هدرة، شير كه رويه آن سفت وپائين آن نرم ورقيق باشد.
=الهادرة-
ج هوادر: مؤنث (الهادر) است، سرزمينى كه پر از گياه باشد.
=الهادف-
فا، بيگانه وغريب.
=الهادفة-
گروه وجمعيت.
=الهادل-
فا، «بعير هادل»: شترى كه داراى لب دراز باشد.
=الهادم-
فا، «هادم اللذات»: كنايه از مرگ است.
=هادن-
مهادنة [هدن] ه: با او سازش كرد، با او صلح كرد.
=الهادي-
[هدي]: فا، هدايت كننده، ج هادون وهداة،- ج هواد: عصا، پيشرفته، پيشرو، گردن، پيكان تير،- (ا ع): برآمدگى كوچكى بر لوله اسلحه گرم كه در هدف گيرى از آن استفاده مى شود.،- (ح):
شير؛ «هوادي الليل»: سر آغاز واوايل شب؛ «هوادي الإبل»: شتران
پيشقراول.
=الهادية-
ج هاديات وهواد: مؤنث (الهادي) است، چوبدستى، گردن، تخته سنگ
يا صخره بيرون آمده از ميان آب.
=هاذى-
— পৃষ্ঠা ২১৫৭ —
উৎস: আল-মাকতাবা আশ-শামেলা (OpenITI প্রকল্পের মুক্ত সংস্করণ)। পাতা-বিভাজন কামেলার নিজস্ব; বন্ধনীর [ص: …] মুদ্রিত সংস্করণের পৃষ্ঠা।