[نيب]: مؤنث (الأنيب) است.
=النية-
[نوي]: نيت، قصد، خواسته دل؛ «حسن النية»: حسن نيت؛ «سلامة النية»:
نيت پاك؛ «سوء النية»: نيت بد؛ «عقد النية على»: بر چيزى تصميم
گرفت، آنچه كه دل به آن راه يابد، امر، مقصد مسافر از نزديك يا دور، نيازمندى.
=النيتون-
[نتن] (ن): نام گياهى است بد بوى.
=النيثران-
[نثر]: بسيار سخنگو وآشكار كننده رازها.
=نيح-
تنييحا [نيح] الله عظمه: خداوند استخوان او را محكم كند،
خداوند استخوان او را بشكند،- ه: او را راحت وآرام كرد.
=النيح-
[نيح]: سخت، شديد.
=النيحة-
[نوح]: روبرو شدن.
=نير-
تنييرا [نير] الثوب: بر جامه نگار ونقش آويخت.
=النير-
[نير]: ريشه وتار جامه، واگر دولا بافته ودو نگار داشته باشد زيباتر است، ني ونخ كه بدور آن پيچند، اسم است از (نير الثوب)، شيارى آشكار ميان راه، مقدارى از راه،- ج أنيار ونيران: يوغ كه بر گردن دو گاو قرار دهند.
=النير-
[نور]: روشن ونورانى.
=النيران-
[نور]: جمع (النار) وبمعناى آتش است؛ «النيران المحركة»: آتش
توپخانه كه بسوى دشمن هدف گيرى شود.
=النيرة-
[نير]: اسم است از (نير الثوب)، يكى از ابزار بافت پارچه،- عند العامة: ودر زبان متداول بمعناى لثه مى باشد.
=النيرة-
[نور]: مؤنث (النير) است؛ «فلان ذو نيرة»: با هوش وزيرك است.
اين كلمه در زبان متداول رايج است.
=النيرج-
[نيرج]: دو بهم زن، نگار جامه، تيغه علف بر؛ «ريح نيرج»:
تندباد وگردباد؛ «امرأة نيرج»: زن زيرك.
=النيروز-
عند الفرس: عيد نوروز، اولين روز از سال شمسى، روز خوشحالى،
اين كلمه فارسى است.
=النيزك-
ج نيازك [نزك]: نيزه كوچك،- (فك): تير شهاب، شهاب ثاقب.
=نيسان-
از ماههاى شمسى است، آوريل (آپريل) از 12 فروردين تا دهم
ارديبهشت وداراى 30 روز است.
=نيسب-
نيسبة [نسب] بينهما: ميان آن دو را با سخن چينى اختلاف انداخت.
=النيسب-