ضد (قربه) است.
=الأبعد-
ج أباعد: دورتر، ضد (الأقرب) است.
=أبعض-
إبعاضا [بعض] المكان: در آن مكان پشه زياد شد.
=أبغى-
إبغاء [بغي] ه الشي ء: او را فريفته وطالب آن چيز كرد، او را
در طلب آن چيز يارى نمود؛ «ابغني ضالتي»: براى بدست آوردن گمشده ام مرا يارى كن.
=الأبغث-
م بغثاء، ج بغث وأباغث: رنگ مايل به تيره يا خاكى،- (ح): پرنده
اى آبى كه به رنگ تيره وخاكسترى است.
=أبغض-
إبغاضا [بغض] ه: او را دشمن داشت، از او كينه بدل داشت؛ «ما ابغضنى له!» چقدر از او بدم مىيد، اين فعل تعجب است واز موارد شاذ است زيرا از فعل مزيد (ابغض) ساخته شده است؛ «ما ابغضني اليه»:
او از من متنفر وبا من دشمن است.
=أبق-
- إباقا وأبقا وأبقا العبد: برده از مولاى خود گريخت.
=أبق-
- إباقا وأبقا وأبقا العبد: مرادف (ابق) است.
=أبقى-
إبقاء [بقي] ه: او را پايدار نمود،- عليه: بر او مهربانى ومحبت كرد.
=أبقل-
إبقالا [بقل]: آشكار شد،- المكان:
زمين گياه برآورد، القوم: آن قوم سبزه وگياه يافتند ويا ستوران
آنها گياهان را چريدند.
=أبكى-
إبكاء [بكي] الرجل: آن مرد را به گريه درآورد.
=أبكر-
إبكارا [بكر]: به پيش رفت، شتاب كرد،- فلانا: سپيده دم نزد
فلانى آمد.
=الأبكم-
ج بكم: مرد گنگ وكر، لال.
=أبل-
- أبالة: در رسيدگى به امور شتران مهارت داشت.
=أبل-
- أبلا: مرادف (أبل) است.
=أبل-
إبلالا [بل] من مرضه: از بيمارى كه داشت بهبود يافت،- العود:
در چوب ماده آبى روان شد،- الشجر: درخت ميوه داد.
=الإبل-
ج آبال: شتران.
=الأبل-
ج أبال ... : مرادف (الآبل) است. PageV01P007
=الإبل-
ج آبال: شتران.
=الأبل-
م بلاء، ج بل: سختترين مصحح وموافق؛ «لا شى ء ابل للجسم من
كذا»: براى بدن چيزى سختتر از آن نيست، مرد بى شرم وكينه توز، مرد فاسد وفاجر.
=أبلى-