م برصاء، ج برص: آنكه به بيمارى پيسى دچار باشد.
=أبرق-
إبراقا [برق]: تهديد كرد، تلگراف فرستاد، برق او را گرفت،- ت السماء:
آسمان برق زد،- بسيفه: به شمشير خود اشاره كرد،- عن وجهه: چهره
ى خود را آشكار ساخت،- ت المرأة: آن زن خود را آراست.
=الأبرق-
ج أبارق: زمين سخت وناهموار وآميخته به سنگ وشن وگل.
=أبرك-
إبراكا [برك] ه: مرادف (اناخه) است به معناى او را جاى داد.
=أبرم-
إبراما [برم]: آنرا بست، آنرا محكم كرد،- ه: او را خسته ودلتنگ
وبيتاب كرد،- عليه فى الجدال: با دليل وبرهان در اختلافى كه داشت كوشش نمود كه او را قانع ومنصرف كند.
=الإبريج-
شيرزنه كه با آن از شير كره بدست آورند.
=الإبريز-
طلاى ناب. اين كلمه يونانى PageV01P006
### || AUTO است.
=الإبريزي-
مرادف (الإبريز) است.
=الإبريسم-
ابريشم. اين كلمه فارسى است.
=الإبريسم-
مرادف (الإبريسم) است.
=الإبريق-
ج أباريق: آفتابه كه از سفال يا شيشه يا فلز سازند. اين كلمه
فارسى است.
=أبريل-
ماه (نيسان) كه چهارمين ماه از سال ميلادى است ومطابق با ارديبهشت ماه هر سال شمسى است. اين كلمه لاتينى است.
=الإبري-
فروشنده سوزن، سوزن فروش.
=الإبزام-
ج أبازيم: دگمه قابلمه اى، سگك، قزن قفلى، حلقه وزبانه فلزي
كمربند، گيره.
=الإبزيم-
ج أبازيم: مرادف (الإبزام) است؛ «انشب الإبزيم»: دگمه يا گيره
را جاى انداخت يا دوخت. اين كلمه فارسى است.
=أبسر-
إبسارا [بسر] النبات: گياه را پيش از وقت پيوند زد،- النخلة: درخت نخل را پيش از وقت گرد نرى زد،- النخل: نخل خرما بسر (غوره سبز) برآورد،- القرحة:
زخم را پيش از رسيدن خراشيد وبر آن فشار آورد.
=أبسل-
إبسالا [بسل] ه: آن چيز را گرو گرفت، او را بدست نابودى سپرد،-
الله الشي ء: خداوند آن چيز را حرام كرد،- ه لكذا: آن را براى كارى عرضه كرد،- نفسه للموت: خود را براى مرگ آماده كرد.
=أبشر-