ابتلالا [بل] الثوب: جامه خيس شد،- من مرضه: از بيمارى كه داشت
بهبود يافت.
=ابتلى-
ابتلاء [بلي] ه: او را آزمايش كرد،- الشي ء: آن چيز را دانست
وشناخت.
=الابتلاء-
آزمون، آزمايش، امتحان.
=ابتلع-
ابتلاعا [بلع] الشي ء: آن چيز را بلعيد.
=ابتهى-
ابتهاء [بهي] به: به او افتخار كرد.
=ابتهج-
ابتهاجا [بهج] به: به آن خورسند وشادمان شد.
=ابتهر-
ابتهارا [بهر]: درباره چيزى مبالغه كرد، به دروغ گفت كارى كردم
كه نكرده بود،- ه: از عيبى كه داشت او را رسوا كرد،- السيف: شمشير دو نيم شد.
=ابتهل-
ابتهالا [بهل] إلى: براى چيزى دعا وزارى كرد.
=ابتنى-
ابتناء [بني] بينا: خانه اى ساخت، الرجل: به آن مرد نكوئى
كرد،- الرجل: آن مرد داراى فرزندان شد.
=الأبج-
م بجاء [بج]: مرد فراخ چشم؛ «عين بجاء»: چشم فراخ.
=أبجد-
نخستين لفظى است كه در آن حروف هجاء در زبان عربى به حساب (الجمل) جمع آورى شده است. اين الفاظ عبارتند از: ابجد، هوز، حطى، كلمن، سعفص، قرشت، ثخذ، ضظغ، لا؛ «كتاب الأبجدية»:
كتاب آموزش قرائت زبان عربى.
جدول حساب (الجمل) با معادل ارقام حسابى آن:
ا/ 1/ ح/ 8/ س/ 60/ ت/ 400 ب/ 2/ ط/ 9/ ع/ 70/ ث/ 500 ج/ 3/ ي/ 10/ ف/ 80/ خ/ 600 د/ 4/ ك/ 20/ ص/ 90/ ذ/ 700 ه/ 5/ ل/ 30/ ق/ 100/ ض/ 800 و/ 6/ م/ 40/ ر/ 200/ ظ/ 900 ز/ 7/ ن/ 50/ ش/ 300/ غ/ 1000
الأبجل-
ج أباجل (ع ا): رگ بزرگى كه در دست يا پاى مى باشد.
=أبح-
إبحاحا [بح] ه: صداى او را خشن كرد.
=الأبح-
ج بح، م بحاء وبحة: آنكه صدايش PageV01P005
گرفته وستبر شده باشد.
=أبحر-
إبحارا [بحر]: به دريا سفر كرد،- الماء: آب شور شد،- الرجل
الماء: آب را شور يافت،- ت الأرض: آب در گوشه وكنار زمين فراوان شد.
=الأبخر-
بد بوى، آنچه كه بوى بد دهد.
=الأبخص-
م بخصاء، ج بخص: آنكه در بالاى چشمان يا زير چشمانش پيله وباد
كرده باشد.
=أبخق-