Man Baadam o Tu Atish: Darbara e Zindagi o Aasaar e Maulana - Annemarie Schimmel (Farsi Tarjuma)
/ ২২৪
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳۴ من بادم و تو آتش خانوادء مولانا در سفرشان به سوی مغرب از نیشابور می‌گذشتند» میان جلال‌الدین و عطار اتفاق دیدار افتاد؛ اما این افسانه می‌تواند ساختة قلم تذکره نویسان باشد که می‌خواسته‌اند پیوندی محسوس مبال این دو پیشوای روحانی برقرار سازند. اندکی پس از سا ۸ ه /۱۲۴۰ م برهان‌الدین قونیه را ترک گفت و برای اقامت به قیصربه رفت؛» و در آنجاکمی بعد درگذشت. گور او در مقبرة کوچکی در دامنهٌ کوه با عظمت ارجیاس بافی است. ۰ ِ" ۰ ۰ 2 2 علاءالدی نکیقباد در ۸۶۳۴ /۱۲۳۶م وفات یافت؛ و پسر ناتوانی را به جانشینی خود باقیگذاشت. ۰ ه ‌ 1 مغولان نزدیکتر شدند؛ به ارزنجان» قیصریه وسیواس رسیدند. حیدربه و کروههای عجیب و غریب صوفیه دیگر به مملکت هجوم آوردند» واه گاهی جمعیت ناراضی را به طفیان علیه حکمرانان برانگیختند» و به این ترتیب ؛ پیشرفت مغولان را آسانتر ساختند. اینان سرانجام در مملکت پیشین سلجوقیان سیطره یافتند. و در سال ۱۲۵۱/۵۰ م چند تنی از شاهزادگان که همه کم و بیش بازیچه و دست نشانده مغولان بوده به حکومت منصوب شدند. در بانزده ال آخجر زندگی مولانا قدرت واقعی تقریباً به طو رکامل در دست وزیران جاه‌طلب و زیرک این امیران بود - از جمله این وزیران از معین‌الدین پروانه باید یاد کرد. در طی دهٌ ۱۲۳۰/۵۶۲۸ و ۵۶۳۸ ۱۲۶۰م مولانا زندگی متعارف یک عالم علوم دینی را داشت: تعلیم و تدریس می‌کرد و به مجاهده و مراقبه مشغول بود. از نفوذ خود برای کمک به افراد پینوا استفاده می‌کرد همانگونه که در دوران بعدی زندگی چنانکه از نامه‌هایش بر می‌آید چنین می‌کر ده است. سپس در جمادی‌الخر ۶۲۲ ه. ق / اکتبر ۱۲۶ م امری غیرمنتظره رخ داد. هنگامی که از مدرسه به خانه بر می‌گشت در راه به پیگانه‌ای برخورد که پرسشی عجیب از او کرد - پرسشی که سبب شد استاد بپهوش بر زمین افتد. ما از کلمات و عبارت‌بندی دقیق این پرسش آگاه نيستیم؛ اما بنابر موثق‌ترین روایت بیگانه از او پرسید: از این دو کدام یک بزرگترند محمد یا بایزید بسطامی (عارف ایرانی)؟ زیرا بایزید می‌گوید سبحانی! ما اعظم شانی» و محمد در دعایش می‌گوید: اما عرفناگ حق معرفتک». و[ روایات دیگری هم از اين اولین برخورد مولانا با درویش ژولیده‌ای که شمس‌الدین تبریزی خوانده می‌شد در دست است. شمس‌الدین؛ یعنی «خورشيد دین»؛ و برای جلال‌الاین شمس خورشید حقیقی بود؛ خورشیدی که همة زندگی او را دگرگون ساخحت. شمع وجود ور بر افروحت و شعله‌ور ساخت. و وی را در آتش عشقی کامل بسوزانید. آیا وی هرگز چنین خورشیدی را به

— পৃষ্ঠা ২৬ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।