Man Baadam o Tu Atish: Darbara e Zindagi o Aasaar e Maulana - Annemarie Schimmel (Farsi Tarjuma)
/ ২২৪
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

1" من بادم و تو اتش می‌توان سر از آنها در آورد مارا به ستارگان و اقعی رهنمون می‌شود -همچنانکه تمثیلات وکنایات در آثار مولوی. که اغلب به نحوی بفرنج در هم بافته شده است» جوینده را به حقیقتی زنده می‌رسانند که به نوف خود در آب دل تطهیر یافته منعکس است. هیچ بنایی در قونیه» یا حقیقتاً کشوری که من می‌شناسم. خصوصیت شعر مولانا را بهتر از اين مدرسةُ ظریف و زیباه که مدرسة لیات بوده است بیان نمی‌کند. ان مذرسه اکنون موزة سفالهای لمابدار و ترئینی است» جایگاه مجموعه‌ای از کاشیهای عهد سلجوقی که د رکاخ سلطنتی قبادآباد در نزدیکی دریاچة بیشهر یافت له شتا مدرسة مجاور که چند صدمتری با این عمارت فاصله دارد, در نگاه اول خیلی ساده‌تر به نظر می‌رسد. در واقع تئینات آن متوسط است» اما دروازه‌اش بیننده را شگفت‌زده می‌کند. ساختمال که ابنجه مینارلی (دارای منارة کوچک) نامیده می‌شود. در سال ۶۵۷/ ۱۲۵۸ ع» سالی که برای جهان اسلام. سالی بحرانی و پر اهمیت بوده ساخته شده است. در این سال مغولان به سر کردگی هولاگو بغداد راکه از سال ۱۳۳ ه/ ۷۵۰م مقر خلافت عباسی بود؛ تسخیر کردند؛ و آخرین خليفة عباسی راکشتند؛ و به این ترتیب جهان اسلام را از آنچه در طول قرنها نماد ومظهر وحدت آن بوده محروم ساختند (اگر چه خلیفه, در طی چند قرن گذشته هرگز صاحب قدرت واقعی نبود). بهنظر می‌رسد که سال ۸۶۵۸ / ۱۲۵۸ م پایان دور قدیم؛ و پایان فرهنگ کلامیک اسلام را مشخص می‌سازد. دو سال پیشتر از اين؛ مغول قونیه را محاصره کرده بودند؛ اما بنابر روایات نیروی معنوی مولانا آنها را به بازگشت واداشت. در مدرسة کوچک در زیر ارگ با یک کتيبة قرانی بلند در هم پیچیده به خط مستدیر بدون نقطاع تزیین یافته است» و این نخستین نمونه از کاربرد خط مستدیر درکتیبه‌های بنایی است» و از این رو نشانگر آغاز آگاهی هنری جدیدی است. ینچه مینارلی؛منار باربک آن, دهها سال پیش بر اثر صاعقه خراب شده و اینک موزه‌ای است برای سنگ‌کاریهای دور سلجوقی؛ و آدمی را به تحسین قطعات کتیبه‌های درهم بافته وگره خورده کوفی و چند نقش برجسته که از میان ویرانه‌های فصر سلطنتی به دست آورده شده است, وا می‌دارد. ازکنار مدرسه‌ها و مسجدهای دیگر می‌گذريم؛ و در میا ن کوچه‌های باریک پرسه می‌زنيم تا به فبری تتها که تنها معجری آن را محافظت می‌کند می‌رسیم. در اینجا صدرالاین قونیوی» پسر خوانده و بزرگترین شارح ابن عریی (۸۶۸3/ ۱۱۲۰م) که نظام عرفانی او مقر بود بر سراسر جهان اسلام سیطره یابد. و به همه شرحها و تفسیرهائی که بعدا بر آثار جلال‌الدین مولوی نوشته شده »زر تک وازو تخت است» صترالاین رها تفا مسا برفنته و این قسوف بزرگ

— পৃষ্ঠা ১৬ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।