دفتر اول - داستان پیر چنگی ۷۹۰ وی یسود : پیمیر (ص) رسید که این بسودن جامه و اندام برای چیست : عايشه گفت که امروز باران آمد و عجب دارم که جامهات تر و نا نیست . پیمبر (صر) دانست که دیده" غیب بین وی گشوده شده است و ناچار آنرا علتياست بدین جهت سوّال کرد که چه ر سر افکندی . او گفت که ردای ترا بجای سرانداز : رسر بستم . پیمبر فرمود که بدین سیب توانستی باران غیی را بببي . مولانا بدین مناسبت . نظری شبیه بهرأی افلاطون درباره" مثل ۰ طرح میکند » پیشتر گفتم که بعقیده" صوفان . هرچه در جهان مادی است . ظل" عالم غیب است و : صورئی در زیر دارد آنچه در بالاستی . حکمم سنانی نیز در حدیقه ازین نظر خن راندهاست : مولانا آنمضمونرا اقتباس میکند ویگوید . در عالم غیب اير و بارانی دبگر و آسوان و آفتای دیگر امت . ار و بارای آمیایی و آفتان کلي و جر د که نها برچشم پا کان و کاملان آشکار است و چشم پوشیدگان جهان زیرین از دیدن آن محروماند : باران در زمستان مایه" برگه ریزاناست ودر بپار درختان را صبز وشحرم میکند و بار آور میسازد . باران و آفتاب غیی نیز چنین است . حسب مثال : دم و نفس اولیا و ابدالان ازن جنس است که معتقدان را مایه" اخلاص و منکران را دست موزه* حلاف و معارضه و ستیزه جویاست اما نپنداری که دم مردان خدا اثر نیکث ندارد بنگرکه باد بپاری درخت نازهرا چگونه درحرکت میآرد ودرعت تحشکیدهای که مپلوی آن درخت است چگونه ی نصیب میماند . نفس ابدال کار خود کند وی شرط تأثر آن : استعداد وقبول محل است . اخعلاف تأثیر بادهای خزانی و مباری محسوس است ول مولانا رای آنکه مقصود خودرا روش تر و مکندتر سازد . بسخنی از امیر مزمنان علی(ع) توسل میجوید و آثرا بعنوال حدیث نبوی میآورد مساحه در اسناد و متن ۱ ۵
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।