- بِ۷ شرح مثنوی سس سس مه . یاندیشند : پنظر مولانا که عالم حسی ظل" عام غیباست و هرچه دراین عام بنحو جزلی و متتاوبت وجود دارد ؛ بصورت کلی و دام در آن عام موجود است : امری است منیقن و مقبول ؛ لیکن برای آنکه مردم صورت نگر و محسوس بين هم قانع شوند » قصه" عايشه را عنزله" دلیل میآورد » مستند این حکایت را درشرح ابرات بنگرید و اینکگ آن : پیمبر روزی مرای تشیبع جنازه" یکی از یاران بگورستان رفت (ان در آغاز حرت بود و پساز چندی مردگان را بدر حان پیمبر ميآوردند و او همانجا بر آنها نماز میشواند. طبقات انسمد » بیروت : ج۱ : ص۲۵۷) واورا محالك سپرد و دانه" وجود اورا در ز ر خاله زندی حشیل . ذکر دانه و زنده شدن آن . ببحث ازمعاد وحشر ابدان می کشد مولانا این مطلب را بتمئیل حال درختان و رستنیها که درخزان ی برگذ و یار یشوند و در بپار برگ و بار نو مییابند ؛ توضیح میدهد و تأیید مکند ؛ اين گونه استدلال مأخوذ است از روش قرآن کر ؛ دراثبات بعث ونشر ؛ تفصیل آنرا در شرح ابیات ملاحظه فرمایید . سپس متوجه میشود که آنها که بقدم عام کرو بدهاند . تبدل احوال مواد را هم قدم ومستند خود ماده داستهاند» بدین نظر مولانا به تبدل اسوال درولی و اوصاف قلب از قبیل غم و شادی و بسط و قبض و خوف و رجا متوسل میشود ظاهراً مناسبت آنکه این امور اختیاری انسان نیست درصوری که اسان شاعر خود است و میان احوال اختباری و اضعاراری فرق ی گذارد پس حدوث انسالات مستنداست بهقدر که ببرون انساناست و آنها دلالت بروجود عامم السهی دارند وی منکران ؛ آزین معرفت فنصیب هستند وتواذای ادراك آنرا ندارند بدیسیب از شناسانی تن میزنند مانند جعل که از بوی خوش کل می بر هیزد . پیمبر (صر) از گورستان بخانه باز آمد : عابشه دست رسر و ثن و جامه"
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।