دفتر اوّل - داستان پیر چدگی ۷۴ عنوان بدل میشود و نه آرا سرکه و نه این را شراب مینامند پس آنچه حلال و پاله بود حرام و نس می گردد و بالعکس . همچنناست خر مردهای که در مک زار افند و بتمکك مستحیل شود که عذهب ابوحنیفه پالاست و عذهب شافعی ناپالك ول مولانا حتی مذهب بوده وباشارت ؛ فتوای ابوحلیفهرا مستند قرار دادهاست , استحاله" جمم را رامکان استحاله" روح و تغیبر اوصاف آن » دلیل ی گرد ؛ از ذکر (عک) استفاده میکند و حدیث ؛ کان یوسف حسا کی املنح . توسّل میجوید » پیمبر (صم) خودرا با نمککتر از یوسف خواندهاست و اضافه میکنبم که احاب خویش را «سلح الانام ) خواندهاست ؛ نظیر آنچه عیسی حواریان گفت : شایید عک زمن . انجبل (دیاتسرن ؛ طهران » ص4۱) حکث جسمرا مستحیل و پلیدرا پاله یسازد پس مکی حمدی ازین حع رکنار نیست » آن نمکث » نبز ارواح را از پلیدی یرهاند و ان مبرال است که محمدیان از وی یافتهاند و همچنان اکسبر وجودشان » مایه تحیل جانهای کال نایافته و ناقص است بدن عهید مولانا پسر کمن یعنی دوام ظهور اولیا باز یگردد . آنگاه عناسبتی بوصف جان میردازد ویگوید که جان از جهت منزهاست زرا پس وپیش وراست و چپ » صفت چیزیاست که نهايني رای آن تصور ميشود مائند جس که دارای ابعاد است ول جان از عالم امر و جرد است و نهایت کیپذیرد و براین قیاس » بند هیچ صفتی هم نیست بلکه باقتضای مجرد و سعه" وجود : اوصاف ی کران دارد بتایران » حقیقت ما ان ف وجود حدود بغم و شادی با هرحالیکه شوب جسماننت دارد » نتواند بود . , بدنبال وصف جان ؛ فیغی ربا يا ظهور ارپا را به باران تشببه ی کند سر وآنراه باران رب » یشواند انباران » زمین دفارا تازق مدهد وی حسوس نست اما چگوته مکناست باران حسوص نباشد : فکریاست که ظاهر بینان
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।