Sharh e Masnavi e Shareef: Jild e Sivum - Badee' uz-Zaman Furozanfar (Farsi)
/ ৪৮৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳ ۰ ۷۹ شرح متنوی بمقیده" مولانا آنچه از حق می‌رسد خبر است » شر امری‌است نسی بدین معی که حع خدایی حسب نظام کلتی آفرینش ؛ خبر محض‌است اما سبت عخلوق ؛ #کن‌است که متضمن شر وضرر فرض شود » این از آنجا پدید می‌آید که ما امور را نسبت بخود می‌سنجم » پس شر زاده" قیاس انسای‌است » گذشته از آنکه شر و بد مطلق وجود ندارد و آنچه نسبت عا شراست ؛ نسبت به اکثر » پا دیگ رکس خیراست و اگر خوب توجه کنم خواهم دید که خير غالب‌است و اکثرست دارد و شر قلیل فسبت بر کثیر در حساب ی آید مثل اینکه چوب‌را در شاخ نبات تعبیه ی‌کنند و بقیمت نبات می‌فروشند » پس این نکته بعنی تحمل وقبول زیان اندلك برای کسپ سود بیشتر ۰ ارتکازی وفطری بشراست » مولانا چوب و نبات را مجسم و جان » مثال می‌زند از آن جهت که اساس_انسانیت » روح‌است واگر جسم و بدن » مطلوبیتی دارد بواسطه" معانی و اوصای‌است که از برتو جان در جسم حاصل می‌گردد ظاهرا بدلیل آنکه پس از مرآ + بدن هنوز برجاست و مردم از آن نفوت م‌کنند و مخاله می‌سپارند ؛ تسری احکام جان به تن این مطلب‌را پیش می‌آورد که‌گاهی برائر ریاضت و تهذیب اخلاق » انسان بکلی تبدیل می‌یابد بدین معیی که جم بهام وکال مسختر روح الهی می‌شود » شبوت می‌مبرد » خود خواهی زوال م‌پذ رد ؛ حرص و آز وهرصفت زشت دبگر روی درعدم ی کشد » آین‌چنین جسمی حع جان گرفته‌است ؛ صوفیان بدین سیب گفته‌اند که جسم پا کان عبن جان‌است جنانکه جان دشینان آنها مغلوب احکام جسماست ‏ ,رای اثبات این گفته بدلیل فقهی متوسئل م‌شود » فقها ی‌گویند که استحاله » منشاً تخیر است بعنی هرگاه اوصااف چیزی متغیتر شود بدان حد که عرفاً علوان آن تغیبر کند » احکام آن نیز به تبعیت عنوان » تغییر می‌بابد مثل آنکه سرکه تلخ شود و مستی دهد ویا شراب ترش گردد وبیش سکر نیاورد ؛ دررن حالت

— পৃষ্ঠা ১৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।