۷۹۰ شرح مشنوی باریکث را به حالت تعلّق حضرت رسول اکرم (صم) به عايشه وگفن : کتلسمینی یا مرا . تأیید وبیان میفرماید . لفظ (یرا) درعری متثاست ون ازجان میرفت بگفته مولائا اینتعبیر نیمناسبت نیست از آنرو که تفس وگاهی روح بتازی زبان منت بکار یرود . دراینجا مکناست این اندیشه" عامیانه وی حا ۶ رجامعه جهل آمبز و واقع ناشناس : غالب آید که میان جنس زن و مرد در راه رسیدن بدا و يا ال مطلق » تفاوتی در میاناست و زنان کیتوانند بدرجه" کال روحانی ویا ولابت رسند » مولائا با روشن بیی وقوّت ادرآق که خاص اوست بر خلاف این فکر ی بنیان وسست مایه عفن ی گوید » بعفیده" او مذ کر با مژنث بودن از اعکام ولوازم بدناست و شایدکه ازین راه میان جنس ترینه ومادینه تفاونی فرض شود وقوانین اجهاع واحکام شرع میان این دوجنس : فرق گذارد لبکن حق پیوستن و بکگال معنوی دستیافتن » از راه جسم و از طریق اعضای تناسل صورت کیگرد تا میان این دو جنس تفاونی محصول پیوندد » از دل وجان مخدا توان رسید دی که بالگ باشد وجانی که از لودگهای تقلید برهد عقاممعرفت نائل تواندشد » جانعلوی ازاوصاف جسم و جان حیوای فرودین منزهاست از مواد زمیی بهره نمیگیرد و قوش از نان و گوشت نیست : این جان » بمار نمیشود » خوش است و لذات بخش » خوشی ولذ ت ازاو جدا بازکیافتد زرا لذات او» اصیل وازخود و محوداست مانند شکر که هرگ ازشرینی باز عیگسلد بر خللاف خوشیای جسیانه که مدد اسباب وعوامل خحارجی قاماست و بدین جهت انقطاع میپذیرد و گاه هست و گاه نیست ۰ همچنیناست عاشنی که در مراحل عشق کامل میشود و معشوق را در خود یببند ؛ لذت او نیز از سرچشمه" جان علوی یتراود و بازمند خوشهای سراب عای خارجی نیست . محنملاست بگویند که ان حالت عزیز اگر یافتتیاست پس چرا هرد"
— পৃষ্ঠা ১৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।