دذتر اول - داستان پیر چنگی ۷۰۹ سپس مولانا تأثر نفحه" ارزدی را درجان و دل رهروان شرح میدهد و آنرا بدرخت طونشبیه ی کند » طولي. درختی پشتیاست که درخانه هریک ازمومنان شاخحی کسترده و افراشته دارد ومومنان هرچه آرژو کنند آن درخت بر آنا میآفشاند » دم ابزدی و نفحه ربا تمز چنین است و هر قای از آن ۰ #کن است ؛ بدست آبد اما فیض اللهی ههان امانتاست که بر آسمانها وز میا عرضه کردند و آنها ازنحسلش سر رتافنند بنایران هرجانی آ نرارنتواند گرفت» تنبا جالی که بنور معرفت روشن و بنبروی عشق تواناست : متحمّل آن تواند بود . این محمث لطیف باحمال میگذرد وغام نا گفته و يی قرار یماند زیرا درین میان» فکر طعام پاخاطری دئیوی ضیر حساءالداین حسن چلبی يا یک دیگر از . باران عز بز مولانا را برا کنده و مشوش یسازد و آتش طلبشان فرو ینشیند جان مولانا رام جذب ودر خحواصمت باران : حفایقرا در قالب نظم فرویر یزد و بالطیع از شرح امانت بزدانی باز یایستد و بدین مناسبت از عروض حالات مادی بر دل و چان طالبان بیی چند در نظم ی کشده » میل نفسانی را به خخار و جانرا به ثقان مثل یزند زرا لقمه با لقان تناسب لفضی دارد » این اشارت به حث نازهای می کشد ؛ محث ازتعارض میل تمسانی با میل وبا کشش روحی » جانرا به سواری پالك گوهر و نژاده و بتعببر خود « معطنیزاده ونرا به شتر مانند میسازد از آن جهت که سوار میخواهد که راه را درهم سپرد و عنزل رسد ول شتر هرجا خاری وعلیی درشت یبابد» بدان میگراید ووصول سوار را بتعویق میافکند » ان حاللی شگفت است که آدی با همه بلند همیی و وسعت میدن روح که گاهی جهان بروی نکش میآید بسبب پیوند تن در سر خحاری از شبوت و خشم گرفتار ی آید ؛ این » حع تعلق جان به تن است و انسان هرقد رکامل و نام باشد ازین بند : کابیش » آزاد نیست ؛ این اشارت
— পৃষ্ঠা ১৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।