دفتر اوآل - داستان پیر چنگی ۷۰۷ درن حکایت » مطابق روش خود گنجانیده و از اجزای قصه گرفتهاست هربکث مجای خحود درخورتوجیهاست وما آنهارا بشر ح بازخواهم گفت » | کنون محلیل قصهرا مطابق نقل مولانا آغاز یکنم : در روز کارعمر مطریی چنکٌث نواز بود که آوازی دلاو یز داشت وچنگث چنان خوش ميزد که مانند اسرافیل مردگان را زند میخشید » نوای چنکك و آواز جان آهنکٌث او مانند صور اسرافیل بود که قیامت مر پا یکرد و شور محشر در مجالس ریانگیخت . «عوت انبیا نز باطن را ریانگزد و در شور و شوق میآورد ؛ داعیه" ارشاد و رهمری : فیض اللهیاست که از درون آنها بریجوشد و نظم و رتيي ویژه خود دارد » انبیا محست شود از ن جوش فشضص در وجد میآبند وزآن پس دیگران را مست حالت مکنند پس آهنگهای آمانی مانند نغمه" موسیق است » شاید مبنای ان نشبیه آن باشد که پیمبر (صم) وحی را به آواز درای تشبیه فرموده بود در حدیث : احنیاناً با تینی مثل صلصلة الجرس . ررگاهی وحی السهی مانند آواز منظم درای بکوش من میرسد .) طبقات ان سعد » طبع بیروت » ج۱: ص۱۹۸ ۰ وی ایننغمههارا بگوش جان باید شنید نه بگوش حس زیرا آن نغمهها از جهان پالك میرسد و گوش حسبشنیدنیافهها وگزافهها پلید میشود وبانغمه" آسانی جنسیت ندارد دلیل ان نکنه » حدودیت قوای انسانی و از له کوشاست که آواز و صوترا درنسیتیمعین میشنود مثل آنکه انسان نغمههای بریان را نتواند شنید هرچند که آن نیز از جنس همین عالم حمیاست و بناچار . مانند سار موجودات این عالم : محسب قوت وقدرت تناهی مییذ رد و از قدل نغمههای درونی خست خاطرهای که پدید میآورند ایئست که از تاریی ف ی ف
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।