۸/عروس ایران جهانگیر زیر بازوی سلیمه راگرفت» تند راه میبرد. زنان حرمسرا خیابان باز میکردند. راه میدادند. مطربها و رقاصهها به سلامتی ملکه پبر هورا میکشیدند. در تالار الماس سفرة شاهانه گسترده بودند. سر این سفره فمَط ملکهها و شاهزاده خانمها مینشستند و اليته یگانه مرد این سفرهخانه پادشاه بود. رقیه خانم هىووی سلیمه همین که حریف خود را با این احترام دید» بسیار خشمگین شد و تا آخر وقت با خورا کیها بازی میکرد ولی از شدت خشم و غضب نمیتوانست چیزی بخورد. سلیمه با چشمان بینور خود سراسر سفره را تفتیش میکرد تا ببیند هر کس مطابق شأن خود لباس پوشیده» جواهر زده و سر جای خود نشسته باشد» و همین که از این قسمتها آسوده گشنت مشغول خوردن شد. جهانگیر فکر و حواسش جای دیگر بود. با عجله زیاد انتظار تمام شدن شام را داشت و به محض اینکه سلیمه بیگم آفتابه لگن خواست. ملکهها و شاهزاده خانمها دست از عُذا کشیدند. جهانگیر هم از فرصت استفاده کرد از سر صفره بلند شد وبا خداحافظی مختصر از تالار بیرون آمده به خوابگاه رفت. اتاقداران و خحواجهسرایان میدانستند که حال پادشاه عادی نیست و هر دقیقه متظر پیش آمد تازهای بودند. بالاخره پادشاه جوانشیر را احضار کرد. جوانشیر شاعر جوان ایرانی هم آوازهخوان و شاعر پادشاه بود. جوانشیر پس از لحظهای فرود آمد. تنگهای بلور و جامهای زرین را مرتب کرد جامی از شراب و عرق با ادویة معطر آمیخته» به پادشاه داد و به عادت معمول» چند بیت از غزلهای حافظ زمزمه کرد. یادشاه سری تکان دادم وسط غزلخوانی جوانشیر دویده برسید: _تو غیاثالدین را میشناسی؟ غیاتالدین خزانهدار من بود» میشناسی ؟ -آری» خداوند پادشاه عالم رابه سلامت بدارد غیاتالدین بعدها غیاث یک شد. مرد بزرگی بود» دختری به نام مهری داشت.
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।