اوست. با این وصف از ترس | کیر» کسی نمیتوانست نام مهری رابه زیان بیاورد. ۶ 5 سالها گذشت.ا کیر مُرد» جهانگیر شاه شد» مهری و جهانگیر هر دو دارای اولاد گشتند. اما جهانگیر هر وقت که ماه نو میدمید. به باد مهری و آن شب مهتابی میافتاد و بلااراده قلبش میطبید. تا اينکه پس از نوزده سال, باز هم شب مهتابی پیش آمد و جهانگیر و مهری دوباره یکدیگر را دیدند. مورخین هند درباره زیبایی این ملکة ایرانی داستانها گفتهاند. یکی چشمان او را آبی آسمانی و چهرهاش راگلگون دانسته» دیگری برعکس چشمانش را سیاه و رنگ پوستش را نقرهای شفاف ذ کر نموده» ولی کلیه مورخین مفقالقول هستند که مهری در عصر خود ملکه زیبایی بود. نقاشان تصویر او را طور ی کشیدهاند که همه این حرفها را ثابت میدارد. افسوس که مجسمهسازی در دیانت اسلام حرام است. ولی ا گر ممکن بود مجسمهای از مهری بسازند. البته دس تکمی از مجسمة ات جهانگیر بعد از نوزده سال» مهری را با همان چشما نگيرنده و چهرة درخشنده دید. فقط مختصر چین خوردگی زیر چشمانش دیده میشد. جهانگیر از شدت شوق و شعف» فانوس را از شاخهة درخت پرداشت و مقابل صورت مهری گرفت و بیاختبار فرباد زد: - همان است که بود! همان است که نوزده سال پیش دیدع! این توبی؟! کجا بودی؟ کی آمدی؟ چه شد که به اینجا راه یافتی ؟ من اینجا نبودم به ایران رفته بودم. شوهرم علیقلی همانجا مُرد چهار سال است که مرده است. | گر حقیقتش را بخواهید او را کشتند. در این گیرودار کنیزان و خواجهسرایان با فانوسها و لاله و شمعدان تزدیکک میشدند و همه اطرافیان راه باز میکردند. این کیست که بدون اجازه به طرف پادشاه می آمد؟ مگر نه جهانگیر این قسمت از باغ را قرق کرده است. پس چگونه
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।