۲ عروس ايران دخترکک حجاب نداشت. اما زلفان تابدارش قسمتی از صورت و گردن او را پوشانده بود» مثل ایتکه انتظا ر کسی دیگر را دارد. جهانگیر مهمان ناخوانده است. جهانگیر سنگریزهای از زمین برداشت و دوباره به شکوفههای تارتج زد تامگر دختر را متوجه خود سازد. دخترک از آسمان به طرف جهانگیر متوجه شده زیرلب گفت: -اين چه کاری است؟ ولیعهد امپراتور که نباید این طور... جهانگیر در اين موقع از پرتو مهتاب استفاده کرد با تمام حواس متوجه دخترکک شد و صورتی دید که مانند آبنه در برابر ماه میدرخشد. آنگاه جهانگیر سنگریزه دیگری به درخت زده و منتظر شد که مر دخترک سخن بگوید. این انتظار چند دقیقه طول کشید» دخترکك سخنی نگفت» جهانگیر طاقتش طاق شد و گفت: -به تو چه من سنگك میاندازم؟ مر این باغ تو است؟ مگر درختهای نارنج مال دخترکک دیگر سخنی نگفت. جهانگی رکه تاب ابستادن نسداشت» کتار دختر نشسته با ادب و فروتنی پرسید: -ممکن است شما را بشناسم؟ مرا بشناسی؟! چرا ممکن نیست. نام من مهری است. من ایرانی هستم. پد رم به هت هتخت اه پدرت کاری بیدا کند. من سیزده سال دارم فهمیدی؟ دخترکک ایرانی با وقار و متانت بینظیری صحبت میداشت. اعتنایی به ولیعهد امپراتور تمیکرد. مثل این که با یکی از همشهریهای خود سخن میگوید. جهانگیر یش از پیش شيفتهة این عتانت و جلال شد و پرسید: -زاد و بوم تو کچاست؟ -زاد و بوم من صحرای خراسان. صحرای خراسان! مرا مسخره میکنی؟ تو باید در یکی از حرمسراهای
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।