هارولد لب / ٩ - قابلی ندارد. هر چه می خواهید بدهید. چهل روییه مرحمت کننید. -نه» خیلی زیاد است. من میروم از دکان دیگر می خرم. - تشریف نبرید» ارزانتر میدهم. آخرش چند؟ -سی و پسج رویبه. -نه نه» دوازده رویه بیشتر نمی خرم. ببین احمد بخارایی از تو ارژانتر میدهد. ت وگرانفروشی! صدای قهقهه خنده از خریداران و فروشندگان برخاست. چون هیچ یک از این خانمها رنگ بازار را ندیده بودند و این حرفها را از پیش به خود میگفتند. در هر حال» همه جا صحبت از معامله و چانه زدن بود. خانمها جنس می خریدند و به جای پول نقره» سکههای طلا میدادند و به شا گردان دکاندار که هریک لعبتی ماهروی بودند» به عنوان شا گردانگی و شیریتی معامله جواهر و مروارید میبخشیدند. خانمهای خریدار و فروشنده از تژادهای مختلف بودند و هر کدام مطابق مد و سلیقه مخصوص خود لباس پوشیده و توالت کرده بود. بانوان هندو با اندام باریککك: چشمان درشت» غرق مروارید و الماس آهسته آهسته می خرامیدند» شاهزاده خانمهای تاتار کج و معوج و رنگ زرد بیش از دیگران به خود ژر و زیور آويخته بودند. دختران جغتای گونههای سرخ و چشمان سیاه داشتتد. رنگ پوستشان مانندگل سر خکمرنگت» شفاف و دلانگیز بود و بدان جهت بیش از سایر خانمها مورد توجه امپراتور میشدند. عدهای از آنان بانوان حرمسرا و عد دیگر بانوان اشراف و شاهزاده خانمهای خارج دربار بودند. اینها به فرمان امپراتور در شب عید نوروز اینجا جمم شدهاند تا سال نو را به خجوشی برگزار نمایند. رقاصههای ایرانی و هندی و تاتار و ترک با دستبندها و خلخالها و گوشوارهها و نیمتاحها» انتظار ورود پادشاه را داشتند تادر حضور اسپراتور
— صفحة ١٠ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.