نوعی مراعات نظیر و تناسب را میخواهد در نظر بگیرد. از ازرقبی و در کمال شهرت بودهاند -یاد میکند. و ظاهراً این باذکزدها باید سالها پس از درگذشت این شاعران باشد و به هنگامی که آنان در میان ادیبان و شاعران سراسر قلمرو زبان فارسی از ارّان و شروان و آذربایجان تا مرز چین به کمال شهرت رسیده بودهاند و میتوانستهاند مصادیق اعتبار و نامداری باشند. درست است که خاقانی و انوری» در روزگار حیات خویش, دارای کمال اهمیت و شهرت بودهاند ولی ظاهراً برای آنکه بتوانند در شعر عطار و در خلال منظومههای او حالت اسطورهای به خود بگیرند فاصلهای حذاقل را در حدود یکی دو نسل لازم داشتهاند و از آنجاکه سال وفات خاقانی مسلماً ۵4۱ انست" و سال وفاتِ انوری هم به احتمال قوی ۵۸۳ بوده است:" پس باید بپذيريم که عطار دستِکم یک نسل بعد از وفات آنهاء از نام آنان در شعر خویش به عنوان مظاهر برجسته هنر م-علی تحقیق الکتاب شعیب الارنژط. موّسسة الرسالة. پیروت ۱۹۸۵/۱۴۰۵ ج ۶۶/۲۰ و نیز مسالک الابصار ابنفضلالله العمری. چاپ فاد سزگین. السفر الثامن .٩۲ ۱. در یک جنگ خطی مکتوب به سال ۷۵۰ هجری متعلق به کتابخانهة لالا اسماعیل ترکیه» فیلم شمارة ۵۷۳ کتابخانة مرکزی دانشگاه تهران ورق ۸۲ سال دیدار خاقانی با خلیفه المستنجد بالله و نیز سال تولد و وفات خاقانی به ماه و روز چنین تعیین شده است: «لمّا قدم الامیر افضلالدین بدیلبن علیبن محمد الشروانی الخاقانی الحقایقی سنة ستین و خمسماهة و مدح بها الامام المستنجد بالله... [در اینجا شعری از خاقانی را نقل میکند] و کان وفاته فیاول شوال سنة احد و تسعین و خمسماة بمدينة تبریز و وش ایو سر شا رکنم تسه ی و سس زا ۲. سالهای متعددی را میان ۵2۸۳-۵۴۰ برای وفات انوری نوشتهاند و بر طبق تحقیقی که شادروان استاد مدرس رضوی کردهاند» سال ۵۸۳ که امین احمد رازی» مولف هفت اقلیم نقلکردهاست به صواب نزدیکتر است مراجعه شود به مفل سکیمیافروش. ۰۲۹ ۰ زبور پارسی
— পৃষ্ঠা ৮২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।