همان کسی است که سمعانی در مشیخه خویش" و نیز در کتاب التحییر " خود و دهبی در تاریخالاسلام " خود از وی یاد کردهاند به عنوان ابوالفضل عبدالصمدبن علیبن ابیبکر بن ابیالفضلبی ابیالقاسم الداذه الصوفی التیسابوری» من اهل نیسابور.» که متولد جمادیالا خر چهار صدو هفتاد و متوفی نهم جمادی الاخره سال پانصد و چهل و چهار است و مدفون در گورستان حیرهٌ نیشابور.»" نام او در مشیخه سمعانی به همین صورت الداذه و در التحبیر او به صورت الراذده آمده و مصحح تاریخالاسلام ذهبی آن را به داود تصحیف کرده اشتت مها در مشیخه خویش در دنباله احوال او میگوبد: «شیخصالح مت معط اشعاراً کثيرة حسنه سمع ابابکر احمدین علیین عبدالله بن خلف الشیرازی و اباالستابل هبة اللهبن ابی الصهباء القرشی و اباعمرو عثمانین محمدین عبیدالله المحمی و غیرهم. کتبت عنه بنیسابور و سألته عن ولادته فقال: «ولدت بنیسابور فی جمدی الاخرة سنة سبعین و اربعمائه» و توفی بها وم الاربعاء التاسع من جمدی الاخرة من سنة اربع و اربعین و خمسمائه و دفن بالحيرة. » بدینگونه معضل اصلی هویت دو تن از این مشایخ گمنام بر اساس اسناد ۱. مشیخه سمعانی (کتاب المعجم و هوالمنتخب) معجم شیوخ ابوسعد سمعانی به خط ابوبکرین عبدالکافی مراغی کتابت ۶۴۷ د ق از کتابخانة احمد ثالث 2953 11۲ ۸۵۳۳ فیلم ۲۱۹ کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران ۱۵۴۵. ۲. التحبیر فیالمعجم الکبیر عبدالکریمین محمد سمعانی تحقیق منيرة ناجی سالم. بغداد مطبعةالارشاد ۱۹۷۵/۱۳۹۵ ج ۶۴۰/۱ ۲ تاریخالاسلام و وْفیات المشاهیر و الاعلام للحافظ شمسالدین الذهبی. تحقیق عمر عبدالسلام تَدمُری» بیروت دارالکتاب العربی (وقایع ۵۵۰-۵۴۱) صفحهٌ .۱٩۳ ۲ مشیخه سمعانی ورق ۰۱۵۴5 ۵ عبارت ذهبی چین است: «عبدالصمدین علی. ابوالفضل النیسابوری داود...» و عجیب است که مصحح تاریغالاسلام. ۱۹۳ (وقایع ۵۵۰-۵۴۱) ارجاع به معجم شیوخ سمعانی و التحبیر داده ولی متوجه تمایز داود و الرادده /الداذه در ضبط آنها بوده است نشده است و متوحه اینکه اگر نام او عبدالصمد است چهگونه میتراند ی ۶ مشبخه سمعانی ۱۵۴۲. ۷۴ زبور پارسی
— পৃষ্ঠা ৭৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।