غزل عطار غزل عطار. یکی از مهمترین مراحل تکامل غزل عرفانی فارسی است. یعنی اگر دبوان شمس تبریزی را نادیده بگيريی غزلیات عطار مهمترین نمونههای غزل عرفانی فارسی است و این نکته را یادآور شوم که آن بخش از غزل فارسی که تحت تأثیر عرفان ابنعربی شکل گرفته است (از قبیل غزلهای فخرالدین عراقی و شمس مفربی و حتی بعضی جوانب کار خواجه حافظ) به هیچ روی مورد نظر ما نیست منظور ما آن شیوه از غزل عرفانی است که اوج آن را باید در دیوان شمس جلالالدین مولوی درین شیوه غزل. مهمترین نکته» وحدت تجربه شعری و حتی در مواردی بسیار زیاد. وحدت «تم و موتیو» است بدینگونه که شاعر از همان آغاز که مطلع غزل را میسراید تا پایان از یک مسیر طبیعی حرکت میکند و دایرهوار در همانجا که اغاز کرده بود» سخن را به یایان میبرد. در بسیاری از اين غزلها نوعی سرگذشت يا واقعه تصویر میشود و چه بسیار از اين غزلها که جوهر زندگینامة یک عارف است که تحولی روحی به ناگهان او را دگرگون کرده است و این نمونهها را در بخش غزلهای غزل عطار ۵۷
— পৃষ্ঠা ৫৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।