سرچشمههای سعر عطار بهلحاظ تاریخیء شعر عطار بعد از شعر سنائی دومین اوج شعر عرفانی فارسی است و پس از عطار بلندترین قلةٌ شعر عرفانی. جلالالدین مولوی است. سه موج بزرگ سه خیزاب بلندٍ حیرتآور؛ درین دریا وجود دارد: اول سنائی و دوم عطار و سوم جلالالدین مولوی. اینها سه اقلیم پهناور؛ سب که کفا ن سفق اند که قضای کزان شم طرفانل قفاوم نویر اغراق شعر جهان را؛ احاطه میکنند و در ضمن کمال استقلال سخت به یکدیگر وابستهاند و یکدیگر را تکمیل میکنند. میراث اندیشگی اینان بهویژه عطار و مولاناء بالاترین میراث معنوی تبارانسان در عرصه جهانبینی عرفانی است. شعر سنائی زیباست و ی تسار اي اه هام دی رو اما آمیخته به لحظههایی از عوالم دیگر که گاه با جهانبینی عرفانی در ستیز است." اما شعر عطار و مولوی بالوده از هر شابهای» در خدمت یک جهانبینی است و آن جهانبینی عرفانی ایسرانی است که نخستین تجربههای آن با شطحها و شعرهای منثور بایزید بسطامی و حلاج و ۱. تازیانههای سلوک. چاپ آگاه. صفحات ۳۴-۲۵. ۴۳۴ زبور پارسی
— পৃষ্ঠা ৪৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।