بارها " به نام او تشر یافته هیچ کدام از آثار او نیست. اغلب اینها محصول روزگار انحطاط عرفان و حاصل یاوهگویی درویشهای بیکاری است که طبع نظمی داشتهاند و اندیشههای علیل و تخیلاتِ چرسی و بنگی خود را به صورت منظومههایی سست و بیمارگونه به دست آیندگان سپردهاند و برای آنکه از بیرحمی زمانه که اینگونه آثار را در همان عصر مولفان به فراموشی ره سور امان بمانند نام شریف و ارجمند فریدالدین عطار نیشابوری را -به عنوان سراینده-بر آنها نهادهاند و آن بزرگوار در طول این سدهها نامش به اینگونه باوهها آلوده شده است و هنوز هم در مباحث تاریخ عرفان و ادب متأسفانه آثار این آمیختگی گاهگاه خود را نشان میدهد هم در نوشتههای خاورشناسان " و هم در آثار بعضی نویسندگانٍ ایرانی و شرقی. " بعدء در کتابشناسیها دیده میشود و در طول قرون بر شمار نسخهها و شروح آن افزوده شده است. هیچیک ای اصیل و مجعول مسوت به عطار به اندازه پندنامه» در قلمرو تمدن اسلامی شیوع و انتشار نداشته است. برای نسخههای خطی و چاپی . و شود به ۰ 0۰ ۳۱۷۴۷۵ صول ۵۱ ,۱۵۵۵۲ ۱۳۵۳/۵0 0۲ 0اع۲ ۳ جستجو در احوال و آثار عطار از استاد نفیسی: صفحات ۱۰۸ و ۰۱۱۶ آثار عطار ۴۳
— পৃষ্ঠা ৪৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।