شعر فارسی است که هویت تاربخی چندتن از ایشان را از فرن چهارم تا قرن نهم ما در مقالهای جداگانه مورد بررسی قرار دادهایم.! ب ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی که با همه شهرت بسیار: در هیچ کدام از نسخههای معتبر دیوان او که تا فرن دهم کتابت شده وجود ندارد از جمله نسخه بسیار قدیمی موزه کابل. احتمالا از اوایل قرن هفتم و نسخه کتابخانه بایزید ولیالدین به شماره ۷ مکتوت در ۶۸۲-۶۸۴ و نسخه کتابخانهٌ ملک به شمارهُ ۵۴۶۸ از قرن هشتم. و نسخهٌ کتابخانهةٌ ملی به شماره ۳ با غزل بسیار زیبا و معروف ابلیسیه: با او دلم به مهر و مودت یگانه بود سیمرغ عشق را دل من آشیانه بود که در هیچکدام از نسخههای معتبر فوق جود ندارد. و با جهانبینی و طرز تفکر عرفانی سای :هم قابل تطبیق تست::مرانشحه شوه به تازیانههای سلوک ۲۳۷۲۰ و نیز در اقلیم روشنایی. ۲۰۷ يا غزل بسیار معروف: روزها فکر من این است و همه شب سخنم که چرا غافل از احوال دل خویشتنم که شاید معروفترین شعر مولانا باشد و از او نیست و يا غزل معروف دیگر مولانا که در دیوان شمس» کلیات دیوان کبیر» چاپ استاد فروزانفر هم آمده با اين مطلع: اندر دوکون» جانایی تو طرب ندیدم دیدم بسی عجایب چون تو عجب ندیدم که از نزاری قهستانی است. مراجعه شود به دیوان نزاری غزل ۸۳۲۴ جاپ استاد دکتر مظاهر مُضَفْا ولی استاد مصفاهم به انتساب شعر به مولانا و آمدن آن در دیوان شمس چاپ استاد فروزانفر» اشارهای نکردهاند يا غزل: ما ز خرابات عشق مست الست آمدیم که به تصریح محمد عوفی» معاصر عطار در تذکره لیابالالیاب ۲۳۲ از ان ۱ پارسی) به اين نکته اشاره کردهايم. ۱. استاد سعید نقیسی. در کتاب حستجو... (عا-عب) در باب تعدد «عطار»ها به اجمال اشاره کرده و میگوید: «اگر روزی کسی مجموعهای از همه کسانی که در اسلام به ان لقب و شهرت ( < عطار) معروف بودهاند بپردازد» و بعد خود چند تنی را نام میبرد. مراحعه شود به صفحات ٩۲-٩۳ همین مقدمه که ما از معاصران عطار ۲۴ نقر را با این مشخصات فقط از یک کتاب نقل کردهايم. آثار عطار ۴۱
— পৃষ্ঠা ৪৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।