نام یدم مکن از سابقة لطف ازل تو چه دانی که پس پرده که خوب است و که زشت یا: زاهد شراب کوثر و حافظ پیاله خواست تا در میانهخواستة کردگار چپیست؟ برای کسی که بیرون این منظومة قکری ایستاده است سیمبولیسم این سخن که از خون شیخ نوری» «الّه» بر روی نیتنها نقش بندد غیرقابل تصور و در نتیجه غیرقابل فهم است. برای کسی که زمان در نظرش فقط در صورت ماضی و مستقبل و ال که نماد هش سس و سم سای اشت اتسور است و نمیتواند در یک لحظه ازل و ابد را در کنار هم مشاهده کند» تصور این گفتار عطار» بسیار خندهدار و دور از خرد مینماید اما اگر الفبای اینگونه بینش هنری نسبت به جهان را آموخته بود و میدانست: که اندر «لازمان» صد سال و یک دم به نسبت هر دو یکسانند باهم نه نقصان باشد آنسجانه کمالی نه ساضی و نه مستقیل نه حالی چو هست آن حضرت از هر دو جهان دور از آن است از زمان و از مان دور نود در یک نسفس «مسهدی» و «آدم) نه آن یک بیش ازین نه این از آن کم چو حالی ایسن زمین کردی بدل تو یکی بسینی ابد را با ازل تسوا ۱. اسرارنامه. بهاهتمام دش سید صادی وه زیر تهران» صفی علیشاه. ندون تاریخ ۳۰ ۳۰ زبور پارسی
— পৃষ্ঠা ৩২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।