فارسی جستجو کرد. این سخن مرا کسانی که از فرم و صورت. درکی ایستا داشته باشند. از مقوله شطحیات صوفیه تلقی خواهند کرد. اما اگر کسی به این : رس همه جا؛ زیبایی است و همهجا صورتها در کمال جمالاند. «تبّت یدا» و ار بْلمی» ۱ آن در یک طراز قرار میگیرند» با این تفاوت که ما میتوانیم بگوییم که گاه از بعضی اییات یا پارهها؛ به دلایل خاصی که به نیازهای روحی ما وابسته است- لذْت بر بیشتری میبریم و آن بخشها جمال خود را به ما بیشتر مینمایانند. اما لحظههایی هم خواهید داشت. و این در زندگی زمانش قابل پیشبینی نیست. که ساعتها مست ابیاتی از مثنوی معنوی شوید که در حالات عادی از درک جمالشناسي آن ابیات عاجز بودهاید. درین قلمرو جمالشناسی» معانی نواند و صورتها نواند و از «عادات زیانی» و لذتهای حاصل از شناختِ «سنت»های شعری. یاری گرفته نمی شود؛ به گفته مولانا: قاصر از معنی نو حرف کهن " جمالشناسی 9 عطار از درون چنین منظومهای؛ شکل میگيرد. الفبای این شتمال قنناش را هنگامی میتوان آموخت که اعتیاد به جمالشناسی شعر کهن؛ و متکی به اسالیب استادان سبک خراسانی را -گرچه برای مدتی -به یک سوی نهیم. شعر عطار نماينده یکی از مراحل تکامل شعر عرفانی ایران است. وقتی از دور به این دربا -که یک ساحل آن را نخستین تجربههای شعر زهد و اخلاق شاعران مذهبکرامی؛ در عصر سامانی» تشکیل میدهد ۳ و یک ساحل دیگر را در زمانی نزدیک به عصر ماء تجربههای ۱. اشاره است به این شعر معروف منسوب به انوری (رجوع شود به سفینه فرخ ۳۱۸/۱ در کلام ایزد بیجون. که خی مُنرّل است /کی بوّد «تَتَت یّدا» مانند «يا آرض ابلعی». . ۲. مشنوی. چاپ ان ۶۵۲+ ۳. در باب اهمیت کرامیّه در شعر عرفانی مراجعه شود به درخت معرفت مقاله > از درون و از بیرون ۱٩۹
— Page 21 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.