منصرف شدم و اندیشیدم که چه مانعی دارد که برگزیدهای از غزلیات و رباعیات او را با مقدمة مختصری در باب او و شعرش با همین نام برای جوانان. منتش رکنم و چون این کار را در طول مطالعات خویش. به سالها؛ عملاً انجام داده بودم ظرف چند روز آمادهٌ چاپ شد ولی انتشار نیافت. مهمترین بهانه برای جلوگیری از نشر آن همزمان شدنٍ آن با کنگرة بزرگداشت عطار بود. بعد از آن هم عذرهای دیگر و آخرین عذر مفصل شدنٍ مقدمهُ کتاب که بسیار تخصصی و فنی شده بود و بحثهایی که جای آن در مقالات تحقیقی مربوط به تاریخهای ادب است نه آغاز چنین گزیدهای که مخاطب آن. از همان آغان جوانان بودند. نگارنده این سطور دو جا در باب عطار به تفصیل بحث کرده است. یکی در مقدمه مختارنامه (چاپ اول ۱۳۵۸ و چاپ دوم ۱۳۷۵) و یکی در کتاب تکامل شعر عرفانی فارسی که آماده نشر است. آن مقدمدٌ تخصصی و گستردهای که برای این کتاب فراهم آمده بود مثل مقدمه غزلهای سنائی (در اقلیم روشنایی) به کتاب مزبور انتقال یافت. که هر سخن جایی و هر نکته مقامی دارد. در تعلیقات کتاب. گاه با دلایل تاریخی و گاه با دلایل عرفانی و یا سبکشناسی. نظر دادهام که این غزل شاید از عطار نباشد. ممکن اشتیت خوانندگان به ما اعتراض کنند که وقتی در انتساب غزلی به عطار تردید هست چرا آن را باید درین کتاب آورد؟ در پاسخ چنین پرسشی باید گفت: ما به هیچ روی قصد تصحیح انتقادی دپوان عطار را نداشتیم. آنچه در چاپ استاد دکتر تقی تفضلی آمده به عنوان دیوان او تلقی کردیم و این اتتخاب براساس آن چاپ فراهم آمده است ولی از اظهارنظرهای انتقادی از دیدگاه سبکشناسی و یا تاریخ عرفان امتناع نکردیم. یکی برای توجه ر زبور پارسی
— পৃষ্ঠা ১৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।