۳ ازان اندك زیادت شود وقت نماز دیگر در آید و این مذهب شافعی و مالك و احمد اش اهنا اهب ابوحنیفه تا آنگاه که سایهٌ هر چیزی دو چند آن چیز نزاید وقت نماز ظهر باقی باشد و چون سایةٌ چیزی دو چند وی بزاید اول وقت نماز دیگر است و تا وقت فرو رفتن آفتاب وقت جواز نماز دیگر باشد الا آنکه در وقت زرد شدن آفتاب نماز از گردن نیفتد الا ناقص و مکروه بود و قضاء نماز گذشته دران وقت جایز نباشد و از گردن نیفتد بمذهب ابوحنیفه رضی الله عنه و اما بمذهب شافعی قضاء گذشته درین اوقات روا باشد و حون آفتاب فرو رفت وقت نماز شام در آمد و باجماع جملةً ائمه نماز شام را اول وقت می باید گزارد و تأخیر نشاید کرد و بمذهب شافعی وقت مغرب همان قتن تین نیست که کسی بعد از غروب آفتاب وضو سازد و اذان و اقامت کند و پنج رکمت نماز گزارد و باقی تا غیب شدن شفق وقت مهمل باشد اما اگر نماز شام را دراز کشد تا فرو شدن شفق ادا کرده باشد نه قضا و شفق سرخی است که بعد از غروب . آتاب از اثر وی بجای فرو شدث آفتاب باقی می ماند بمذهب شافعی ومالک و احمد و اما بمذهب ابو حنیفه رضی ال له آخر نماز شام آنگاه ميشود که شفق فرو شود و شفق پمذهب وی سپیدی است که بعد از سرخی باقی می ماند درفرو رفتن جای آفتاب اعتبار بصیح که اول سچیدی ظاهر میشود از اثر آفتاب پس ازان سرخحی پس ازان آفتاب بر می آید همچنان در مغرب اول غروب آفتاب و بعد ازان سرخی از اثر وی و بعد ازان سپیدی هم از اثر آفتاب و چون شفق علی اختلاف المذاهب تمام غایب شود نماز حفتن در آمده باشد و باتفاق تأخیر نماز حفتن تا پیشتر از ثلث اول شب فاضلتر است و تا وقت بر آمدن صبح وقت جواز نماز خفتن باقی می باشد و لکن بعذهب مالک اگر روز مقدار اداء پنج رکمت نماز مانده باشد ظهر و عصررا ادا کرده باشد نه قضا و اگر از شب مقدار اداء جهار رکعت مانده باشد مغرب و عشا ادا افتد نه قضا. ۱ طها رت فصل: و اّا شرط دوم از قسم اول طهارت بدن وجامه وجای نماز است وازالت نجاست حقیقی وحکمی ازینها اما نجاست حقیقی بمذهب ابوحنیفه دو نو (۱) احمد بن حنبل توفی سنهة ۲۱ ه. [۸۰۵.] فی بغداد (۲) امام اعظم نعمان بن ثابت توفی سنة ۱۰۰ ه. ۷۱۷ 2.] فی بغداد
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।