در ارتباط با جرایم و خودداری از مجازات است. غربیها عموماً عقوبت بازدارنده و مجازات شدید و قاطع را راه درمان نمیدانند. اما خداوند سبحان قانون مجازات را برای بندگان» ترسیم فرموده است. در واقع خالق متعال بیش از هر کس به بندگان خود آگاهی دارد. اگر مجازات در راه تحقق امنیت و استقرار اجتماعی اثر نداشت به انجام آن امر نمیفرمود و در تشریع جاودان خود عقوبتهای پیشگیرنده را مطرح نمیکرد. در حقیقت مجازاتهای الهی مرهم شفابخش و بهترین داروی سازگار با طبع بشری برای تطهیر نظام اجتماع از تبهکاریها و تخطی مجرمین, و حیلههای خاتنین شاهد تاریخی ما تطبیق قانون عقوبتهای اسلامی در زمان خلفاست که یکی زا بهترین شواهد. بر ريشه کنی و محو جرایم اجتماعی | زصحنه امت اسلام بوده است به ندرت شنیده میشد که قتل یا سرقت و یا هتک حرمتی روی داده باشد و يا کسی شراب نوشیده باشدو پا فردی به انديشه پا عقیدهای باطل و مجرب دعوت کند. چرا؟ زیرا چشم بیدار دولت اسلامی و حدو د جاری شرع اسلام و همگامی افراد جامعه در ازاله منکرات و جلوگیری از فساد مفسدین. تحقق عینی يافته بود. همانطور که قبلا ضم. اشاره کرديم در زمان خلافت, راشده قاضی. کف سار زمانی صورت میگیرد که فرد خاطی. ایمانی بازدارنده از انجام گناه ندارد و در دل نیز اوصاف فرد مجرم در جامعه اسلامی خطا نمیکرد زیرا نزد خویش عقوبت و مجازات بازدارنده اسلامی را به خوبی محاسبه کرده بود. از قتل خودداری میکرد. چون میدانست در صورت کشتن کسی. به زودی کشته خواهد شد به دزدی نزدیک نمیشد. زیرا پیش خود حساب کرده بود که به زودی دستش قطع خواهد شد. مرتکب بیدینی و کفر دعوت نمیکرد» زیرا دریافته بود که به زودی به عجر و ناتوانی خواهد افتاد و نابود میشود و با این قیاس, فرد مجرم حساب کار خود را کرده بود و از ارتکاب جرایم اجتماعی خودداری مینومد زیرا میدانست مجازات و پیامدی درناک و بزرگ در بین: ثاا ره
— পৃষ্ঠা ২৪২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।