آموزش فرزند از نوع واجب کفایی مانند علوم پزشکی و مهندسی باشد. باید از جهت پشتکار و پیشرفت و تکوین علمی تحت نظارت قرار گیرد» تا پس از اتمام تحصیل با تخصصی که کسب کرده است به عنوان فرد مفیدی در امت اسلامی مشغول به خدمت شود و با توانایی خویش از جمله افرادی باشد که پایه گذار جامعه و تمدن اسلامی در عصر حاضر هستند. پیشتر علمی و نبوغ فکری و تخصص فنی از هیچ وسیلهای فروگذار نکند. اما باید بداند که در واجبات عینی با این توجیه که واجب کفایی است کوتاهی ننماید بلکه لازم است در ابتدا نیروی آموزشی را بر واجبات عینی متمرکز کند و در مرحله بعد به واجب کفایی بپردازد يا حداقل بین دو نوع واجب. موازنهای برقرار نماید تا فرزند. هر دو را همگام با هم بیاموزد. در غیر این صورت تقصیر بزرگی متوجه مربی خواهد بود. رشد فکری و تکامل انديشه فرزند از جمله آمور نیازمند به مراقبت است. اندیشهای که بر اساس آن, فرد. اسلام را به عنوان دین و دولت» و قرآن را به عنوان برنامه و قانون زندگی فردی و اجتماعی و پیامبر اکرمک را به عنوان رهبر الگو بشناسد. به تحرک دینی را به عنوان وظیفه جهاد و دفاع تلقی کند. بدیهی است که تحقق چنین ایده آلی بدون همراهی و هنگامی با فرزند و تشویق او به خواندن کتابهای فکری و نشریات اسلامی امکانپذیر نمیشود و گاهی با دعوت او به گوش کردن به مباحث همین نیز اشکالی ندارد که کتابخانهای در اختیار فرزند باشد که در بردارنده اندیشههای ضد دینی ۳ رد می کند. به این ترتیب با طی این طریق و بهرهگیری از این میماند در مقابل با تمامی وجود در جهت تحقق انديشه در عمل گام برمیدارد و با
— পৃষ্ঠা ২২৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।