قرضدهنده: خدای تعالی امانتی را که در چوب گذاشته بودی ادا نمود. پس از هزار دینار قرض گذشت کرد و آن را به مرد بخشید. ۳- داستان هاجر و اسماعیل «بخاری» از «ابن عباس ینعی » روایت میکند که گفت: «ابراهیم تلا زن و فرزندش (هاجر و اسماعیل) - در آن زمان هاجر به اسماعیل شیر میداد - را با خود آورد در کنار درختی در نزدیک بیت [فعلی] بالاتر از چشمه زمزم [کنونی] در قسمت فوقانی مسجدالحرام [فعلی]» بر جای گذاشت. در آن وقت مکه بیابانی بود و یک نفر هم ساکن نداشت و آبی هم در آنجا نبود. حضرت ابراهیم لت آنان را بر جای گذاشته در کنار آنان کیسهای خرمام و مشکی آب قرار دارد. حضرت ابراهیم ۳ برگشت و به راه افتاد» مادر اسماعیل 38 به دنبالش آمد و گفت: ای ابراهیم» کجا میروی؟ آیا ما را در اين بیابان تک و تنها بدون هیچ انیس و همدمی برجای میگذاری؟ اقب نت خطله زا ی کف وه ایراهی ظظا بیان توح هه رافقن اه مداد اون وا بای کار اس هه ات ها هاش مس کر اراس که ایشها واه فک اه گس اک حضرت ابراهیم ال به راه افتاد» مقداری از مکه دور شدء به گونهای که کسی او را نمیدید. پس به سوی بیتالله روی نمود. دستها را بلند کرد و فرمود: «پروردگارا! من زن و فرزندم را در بیابانی بیآب و علف در کنار خانه محترم تو اسکان دادم تا نماز را برپا دارند پس قلوب مردمان را به جانب آنان مایل بگردان و از ثمرات به آنان روزی ده شاید که شکرگزاری کنند». ماذر اسفافیل اف هیحان او را شیر هی داد و ار اب شید نامام ده خود و فرزندش تشنه شدند و در حالی که طفل به خود میپیچید به او نظری انداخت؛ اما دیگر نمیتوانست فقط بنشیند و او را نگاه کند. برخاست و به نزدیکترین بلندی نزدیک به خودشان یعنی کوه «صفا» رفته و از آن بالا رفت. و از آنجا به بیابان نظری
— পৃষ্ঠা ১৯৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।