بدون شک همراهی و تأدیب و ترییت فرزند در دوران طفولیت و کودکی بهترین نتایج ممکن را خواهد داد. در صورتی که تربیت در بزرگی برای کسی که خواهان کمال و رفعت است. بسیار مشکل خواهد بود. به قول شاعر: قد ینفع الاأدب الأولاد نی صفغر ولیس یسنفعهم من بعصده آدب زن الخصون |ذا عدلتها اعتدلت رو ل داضت وت تربیت فرزندان در سن کودکی و طفولیت ثمربخش است و بعد از آن - در بزرگسالی - تربیت فایدهای ندارد. شاخه جوان و نرم را اگر بخواهی راست کنی میشود [شکل میپذیرد هر طور بخواهی] اما هنگامی که به چوبی خشک تبدیل شد دیگر شکلپذیر نخواهد بود. ۳- تربیت به وسیله نصیحت یکی از مهمترین عوامل موّثر در تربیت ایمانی و رشد اخلاقی» روانی و اجتماعی کودک. تربیت به وسیله نصیحت و موعظه است. زیرا نصیحت اثر قابل توجهی در ی ی موعظه نیکو و شایسته. فرد را به جانب آمور عالی و بلند مرتبه معنوی» و فهم و درک عمیق مبانی اسلامی سوق میدهد. بنابراین تعجبی ندارد اگر بدانیم قرآن کریم در مواضع متعددی از این روش استفاده کرده است و روان آدمیان را مخاطب قرار داده و در آیات متعددی تکرار نموده است. در اینجا نمونههایی از نصایح و مواعظ مکرر قرآنی - که بیانگر سودمندی تذکر به این شیوه است را بیان میکنيم. خدای تعالی در سوره «لقمان» میفرماید: 7 ول ال لقن لابیه. وفوتمظهء یب لا تفر هن رت للم عظیم ( وصَینا آلانستن پولدیه لته أم فثا ع وفن وَفِصلة. نی عامَّي آن آشکز یی وت ابیز 8 وا مد نآرد ما یس لك به عم فلا یقت وضاجتهتا نی نیا زو ۷ واگیغ سبیل من آکاب للم موجفستم ۰ تفعلون 8 بئان تلف مفقال حَبةٍ َن خدل سفن نی
— পৃষ্ঠা ১৭৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।