به همین دلیل است که مکرراً والدین و مربیان را دعوت میکنیم که نیروی خود را در امر تربیت بر سنین اولیه زندگی فرزند متمرکز سازند. به قول «امام غزالی» کودک امانتی الهی در دست والدین است. قلبش مانند گوهری گرانبهاست. اگر به خیر و نیکی عادت داده شود و آن را یاد بگیرد در دنیا و آخرت سعادتمند خواهد شد و اگر به شرارت و بدی عادت کند و مانند حیوان به حال خویش رها گردد. دچار شقاوت هو اس شا شاشتت هرد ال ها دوهی هم دی | فده دقن سای دسا که برای والدین و مربیان عزیز چراغی بر فراز راه و موجب بصیرت گردد. ٩ پیامبر گرامی خدا مه فرمود: «زبان کودکان خود را با کلمه مبارکه «لاالهالااله» یگشایید! (روایت حاکم) اين» جنبه نظری این مفهوم است. اما کودک باید با تمامی وجود و از اعماق قلب اطمینان و ایمان داشته باشد که پروردگار و آفرینندهای و معبودی به جر خداوند سبحان نیست. تنها راه ایجاد چنین اطمینانی و ثباتی در درون فرد آن است که طبیعت را با نگرشی دقیقتر و آگاهانهتر در معرض دید طفل قرار دهیم مانند گل آسمان, زمین. درياهاء انسان و موجودات دیگری که با عظمت و شکوه خود. ذهناً و عقلاً بر آفریدگاری که همانا خداوند سبحان است. دلالت دارند. خلاصه مطلب آن است که مربی قدم به قدم کودک را با خود جلو آورد و به او بفهماند که تمامی موجوداتی که موجودیت آنها را با احساسهای خود درمییابیم نمیتوانند خود به خود به وجود آمده باشند و خود نیز نمیتوانند - به علت عدم وجود عقل و علم و اراده از آنها - خویشتن را به وجود آورده باشند. بنابراین تمامی این پدیدهها نیازمند پدید آوردندهای هستند که همانان خداوند سبحان است. به این ترتیب مربی میتواند با روش تأمل و تفکر در خلقت آسمان و زمین و حرکتی تدریجی از محسوس به معقول و جزئی به کلی و بسیط به مرکب. کودک را وجدانً و عقلا قانع کند و او بر اساس حجت و برهان» به ایمان الهی نایل میگردد. 6 رتسول گرای اسلامه یه والفین. وان اب مین که که اقماز: را ندز هت سالگی به فرزندان خود بیاموزند. ایشان میفرمایند: «فرزندان خود را در هفت
— পৃষ্ঠা ১৭০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।