«کودک امانتی الهی نزد والدین است. قلبی پاک مانند گوهری نفیس و ارزشمند دارد اگر به خیر و نیکی عادت داده شود و آن را یاد بگیرد در دنیا و آخرت سعادتمند خواهد شد و اگر به شرارت و بدی عادت کند و مانند حیوانان به حال خویش رها گردد دچار شقاوت و هلاکت خواهد شد. حفظ کودک در واقع با تأدیب و تهذیب او و آموزش دادن محاسن اخلاقی به وی امکانپذیر میگردد». «ابن خلدون» در مقدمه کتاب خود. طرز تفکر «غزالی» را به عنوان انديشه مورد قبول خود اعلام میدارد. و تعداد زیادی از اندیشمندان و فیلسوفان شرق و غرب نیز بر این عقیدهاند و به این راه رفتهاند. تما تا نلیتا ن :سا علی ماکان عصوده آبسوه ومادام الفتی بحجی ولکن معلم تسه ا[فتستلیه او بجت وه جوانان ما بر اساس آنچه که پدرانشان آنان را عادت دادهاند - تربیت کردهاند - جوان ما به سبب عقل و اندیشه خوش مندین نشد. بلکه دینداری او به دلیل تربیت نزدیکانش بوده است. اما مربی باید به نکته دقیقی توجه کند و آن هم تفاوت روش برخورد و اصلاح و عادات او در مراحل سنی مختلف قایل باشد. بنابراین برنامه تربیتی بزرگترها و کودکان با یکدیگر تفاوت خواهد داشت. ۱-ارتباط عقیدتی. ۲-ترک حرام با بیان مضرات آن. منظور از ارتباط عقیدتی» پیوستگی و اتصال مدام مشخص با عقیده دینی و استمرار برخوردار است» در هر شرایط و زمانی عظمت و ترس از خدا را در درون خویش احساس میکند. برای وصول به چنین مدارجی ضروری است که فرد نیروی درونی و ارادی خود را تقویت کند. بنده شهوت و اسیر طمع و آرزوی خود نباشد, بلکه با تمامی وجود بکوشد که برنامه الهی را همان طوری که نازل کرده. و به پیامبر محبوبش وحی
— পৃষ্ঠা ১৬৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।