فرمود: فرزندم بر پشتم سوار شده بود و بازی میکرد. نمیخواستم عجله کنم. ی که تیدا تدات ای که ای زان بای فقو (ج) و در «الاصابه» آمده است که آن پیامبر بزرگوا مت بر دست و زانو راه مییرفت و با «حسن» و «حسین» تتط بازی میکرد. آنها از دو پهلوی او آویزان میشدند. پیامبر له راه میرفت و میگفت: «شما دو نفر چه شتر خوبی دارید و چه جوالتای خوبی هستید». (د) در صحیحین آمده است که «انس»:» گفت: پیامبر خدا مه فرمود: «گاهی در حال نماز خواندن هستم و میخواهم آن را طولانی کنم. صدای گریه کودکی را میشنوم. نمازم را کوتاه میکنم» زیرا حال مادرش را درک میکنم که از گریه فرزندش چه حالی پیدا میکند». (قصد آن حضرت. مادری است که در صف جماعت است و به آن حضرت اقتدا میکند). (ه) «انس»عه میگوید: پیامبر دام بر گروهی از کودکان گذر نمود و به آنان سلام کرد. «انس» میگوید: این عادت رسول خدام# بود. (روایت بخاری و مسلم) (و) «مسلم» روایت میکند که هرگاه اولین میوه يا خرما که میرسید. آن را به خدمت آن حضرت میآوردند. وقتی آن را میگرفت» میفرمود: خدایا! به محصلول و شهر و صاع و مد ما برکت ببخش! (صاع و مد پیمانه اندازهگیری محصول است) پس کوچکترین فرزندش را میخواند و آن را به او میداد. * «عبدالله بن عمر»جنت میگوید: شنیدم رسول خدال میگفت: سه نفر از گذشتگان که قبل از شما بودند به راه افتادند در مسیر خود به غاری رسیدند. گفتند در آنجا شب را بگذرانیم و استراحت کنیم. داخل شدند تخته سنگی و اه اه هت تک یی اه اهامای تانق ابیت يم هسب اعتال یخن که اسام دای ما را نجات دهد. یکی از آنان گفت: پروردگارا! من پدر و مادری سالخورده داشتم و هیچگاه قبل از دادن آب به پدر و مادرم به فرزندم چیزی نمیدادم. روزی برای جمعآوری هیزم از منزل دور شدم وقتی برگشتم خوابیده بودند نمیخواستم که بیدارشان کنم و برای همین در حالیکه قدح در دستم بود ایستادم و تا روشنی فجر صبح صبر کردم کودکانم در پیش پای من از گرسنگی گریه میکردند و فریاد میزدند. پدر و مادرم
— পৃষ্ঠা ১৫০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।