۲- تربیت به وسیله عادت. ۳- تربیت به وسیله نصیحت. ۵- تربیت به وسیله مجازات. ۱- تربیت به وسیله الگو اجتماعی فرزند است. زیرا پدر و مادر و مربی طفل - از دید او - نمونه اخلاقی و الگوی شایسته برای تمامی رفتارهای او خواهند بود. بدون آنکه پدر و مادر خود متوجه پاشتد بظ تاه کروک: فا ها انا نمی کته بو سیم نها از قاط اعلافی با توجه به این مطلب. وجود الگو در اصلاح یا انحراف فرزند نقش بسیار حساسی را صداقت. امانت. نز رگواری 9 شحاعت 9 پایی 6 رشد خواهد کرد اما ا گر مردی دروغگو حیله گر» بیبند و باره بخیل, ترسو, فرومایه و پست باشد, فرزند بر مبنای دروغ؛ حقهبازی» بیبند و باری. ترس بخل و پستی پرورش میپابد. در چنین شرایطی هرچند استعداد کودک برای کسب خیر بسیار زیاد بوده و از فطرتی پاک و سالم برخوردار باشد» دعوت به خیر را جواب نخواهد گفت و بیان مبانی اصول اخلاقی در او و به عنوان نمونهای شایسته نبیند. بسیار ساده است که برنامه تربیتی توسط مربی به فرزند آموزش داده شود. اما در شرایطی که با چشم خود میبیند مربی او آن را در زندگی خویش اجر نکرده و صورت ان مادم ات و اصوای که ماش کی کف یی انم است مسا مشکل خواهد بود که به ندای مربی پاسخ گوید و نپذیرد و نصایح او را در زندگی اجرا کند: و شاعر عربی چه نکوهش تکاندهندهای را در باب معلمی که سخن و عملش مخالف یکدیگرند. با زبان شعر بیان میدارد.
— পৃষ্ঠা ১২৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।